Sevgililer Gününde Sadece Sarılın Birbirinize!

Sevmek ve sevilmek… İnsanlığın üzerine bina edildiği terimlerdir bunlar. İlk insandan günümüze varlığını en derin biçimde suratımıza çarpar. İlk cinayette bunun için işlenmiştir aslında. Seven, aşık olan Kabil; sevdiğini elde etme dürtüsüyle kardeşini öldürmüştü. Yani çok ta masumane kavramlar değil bunlar.

Günümüzde de yalnızlaşan insanın en çok muhtaç olduğu duygu ve hissiyattır sevmek, sevilmek, yani aşk… Bizler mutsuz insanlarız, çoğunlukla sevdiğimiz için. Onu elde edemediğimiz için. Sevdiğin tarafından sevildiğin zaman; alınabilecek en pahalı hediye bile o mutluluğun yanından geçemez.

Seven ve sevilen insan için her gün sevgililer günüdür. Her an mutlu olmak için bir sebep vardır aslında. Günümüzde modernleşme adı altında “İnsanları nasıl soyarız?” diye düşünenler, aradıkları cevabı çoktan bulmuşlar. Duygu istismarıyla insanların cebine göz dikmişler. Sevdiğini ve sevildiğini iddia edenler ise bu tuzağa atlamakta hiç gecikmiyorlar. Hemen yemi yutuyorlar. Halbuki gerçek aşkı yaşayan, bilen insan için en büyük hediye onun yanında olmaktır, onu görüp sarılmaktır.

Ben, sevdiğime sarılamadığım için, yanaklarına masumane bir öpücük konduramadığım için ne kadar da üzülüyordum. Gün geldi ona sarıldım, onu öptüm. O kadar mutlu olmuştum ki, başka hiç bir şey beni o kadar mutlu edemezdi. Hala edemedi…