Siz Hiç Gülerken İçi Ağlayan Kadın Gördünüz Mü?

Merhaba size içimde tutamadığım hayat hikayemi anlatacağım. Aslında her kadının bir hikayesi vardır. Benim hayat hikayem biraz farklı. Birçok kadının hayat hikayesinden. Bu bencemi gizli yazıyor olmamdan rahatsızlık duymayıp okursunuz umarım.

Zehra henüz 15 yaşındaydı...

O kadın daha bir çocuktu. 15 yaşındaydı. Babası onu istemediği bir evliliğe zorlamıştı. Daha yaşıtları okul talebesi iken onu evlenmeye zorlamıştı babası. Aslında Zehra'nın babası okumuş kültürlü biriydi. Kızına da çok düşkündü ama gelen talipliler akrabası olduğu için kıramamıştı. Ah Zehra ne kadar ağlasa da babasına karşı koyamamıştı. Ağlasa da sızlasa da zorla da olsa evet demek zorundaydı. Zehra olanlara hiç anlam veremiyordu. Bu benim babam mı diye. Öyle öfkeliydi ki Zehra babasına...

Garibim fazla direnememişti ve istemese de bu evlenme işine razı olmuştu.

Ve Zehra'nın görücülerinin gelişi

Zehra çok üzgündü. Ve o gece evden kaçmayı bile düşünmüştü. Ama yapamadı işte. Daha çok küçüktü korkak ve kırılgandı. Babası o gece Zehrayı yanına çağırdı ve yarın misafirlerin geliyor hazırlığını yap demişti. Zehra tamam baba demekten başka bir çare bulamamıştı ve peki deyip yatağına gitti ve hüngür hüngür ağladı. Ve ertesi gün olmuştu görücüler geldi. Tabi Zehra'nın eşi de var. O an Zehra çok üzgün olsa da istemese de eş adayını görünce içinden bir sıcaklık aktığını hissetti. Yani o kadar hüzün o kadar keder sanki boşuna yaşanmış gibiydi.

Zehra'nın isteme merasimi

Çok şaşalı bir nişanı olmadı Zehra'nın. Öylesine sıradan ve samimiydi. Yani Zehra da pek bir şey bilmiyordu. Her şey bir oyun gibiydi sanki onun için. Nişan yüzükleri takıldı ve Zehra'nın kaderi o zaman çizildi işte alın yazısı denilen şeyin alnına yazıldığı günün ilk aşamasıydı o gün.....

Zehra'nın hayatını size günlük bir şekilde anlatıyor olacağım. Ama bugünlük yeter. Zehra bir Zehra iki diye sonuna kadar gideceğim. Tabi beni yalnız bırakmadığınız sürece. Şimdilik HOŞÇA KALIN.....