Yalnız Olmayı Kendine Huy Edinmiş İnsanların Ortak Özellikleri Nelerdir?

Doğru insanın gönül kapısını çalmasını bekliyor olabilir.

Etrafına neşeli gülücükler ve yalandan mutluluklar dağıtır gibi gözükse de yalnızlıktan bıkmıştır. Ama mantığını ön plana çekip doğru insanı bekliyordur. Ama her şey beklendiği gibi olmuyor. En pozitif yalnız bu arkadaşlardır.

Her şeyi karşı taraftan bekliyor olabilir.

İster ki her şeyi karşı taraf yapsın. Karşı taraf açılsın, karşı taraf mesaj atsın. Karşı taraf ilk buluşma teklif etsin. Yemek yerken, karşı taraf bir şey söylesin. Yazarken bile sıkıldım!

Dağlar gibi yüksek beklentiler...

Sakalı David Beckham gibi olsun, ten rengi Ronaldo gibi olsun, gülüşü Kıvanç'a benzesin, evi olsun, arabası olsun, şirketi olsun, İstanbul'u olsun, unicornu olsun. Gördüğünüz gibi beklentiler sürekli bir tık ileriye gidiyor. Yalnız insan yalnız kaldıkça beklentileri kalabalıklaşır. Kahverengi gözlülere hayran yalnız arkadaşımız, bu sefer mavi diye tutturur.

Bir kere kazık yemişse siz o kızı/erkeği unutun.

Yalnız olan arkadaş bir kere ayrılmıştır. Yemek yersiniz onu anlatır, asansöre binersiniz onu anlatır, çay içersiniz onu anlatır, sigara içmiyordur ama onu anlatırken ''Kanka bir sigara ver.'' der ve yine onu anlatır. Geçmişe takıntılıdır. Her insan ona göre aynıdır. Bu psikolojiden kurtulmadıkça yalnız kalmayı tercih eder.

Aşk boş ve saçma geliyordur.

Aşk boş ve saçma gelir. Hayatta daha önemli şeyler vardır. Ve aşk zaten bir zaman sonra yaşayacağı bir şeydir. Erteler de erteler ve bu ertelemelerin sonunda yaş kemale erer. Maalesef o zaman, hiç bir zaman gelmez.

Yalnızlık ona huzur veriyor olabilir.

Bazı insanlar var ki yalnızken daha mutludur. Bu arkadaş da ilişkisi olmasına rağmen çok çabuk sıkıldığından aşık olmak yerine yalnızlığı seçer. Çünkü her zaman sıkılıp insanları yarı yolda bırakmak istemez. Tek başınayken daha mutlu ve huzurludur. Denemiştir ama bir türlü olmuyordur.

En kötüsü ise gerçekten yalnızdır!

Yalnız olmak istemiyordur. Ama insanlardan da kopmuştur. Arkadaşları çevresinden eksilmiş ya da bir şeyler olup yalnızlığı seçmiştir. Yalnızlık canını ne kadar acıtsa da insanlardan koptuğu için bir şeyler yapsa bile istediği gibi olmaz. Zamanla yalnızlığı o kadar artar ki çevresi istediği kadar dolu olsun. Kendini yalnız ve mutsuz hisseder. Aşk hayatına takıntı yaparken asosyalleşmeyi kendine huy edinmiştir. Yalnızlığı bazen bir kişi doldurur da bazen bin kişi dolduramaz.

Ne demiş Oğuz Atay '' İçimin sesi de olmasa ölürdüm yalnızlıktan ''...