Sevmek 6 Harfli, Kaybetmek İse Daha Kısa!

Sevmek altı harfli, anlamıyla uzun olan bir kelime. Kaybetmek ise daha kısa. Çünkü sevmek uzun sürse de kaybetmek anlık bile olabilir. Bir şeye bu kadar zor sahip olurken, nasıl kısa sürede kaybediliyor? Nasıl bu kadar kolay vazgeçiliyor?

Hadi unuttursana bana...

Unuttursana bana rüzgâr eşliğinde kulağıma fısıldayan sesini,
Unuttursana bana öpüşünü avuç içimi,
Unuttursana bana durmaksızın, bıkmadan hiç gitmeyecekmiş gibi sevişini,
Unuttursana bana zamansız gidişini...

Zamansız gelişin, zamansız gidişine gebeymiş bilemedim.

Şarkı söylerken kapanan gözlerin, upuzun kirpiklerinin arasından aşağıya süzülen yaşlar... Tutku dolu bir adam, tutkuyla sevilmeliydi. Naif ruhunu kırmadan okşamalıydım. Belki de hata benimdi. Gözyaşlarını izlemek yerine, parmak uçlarımla hafifçe silmeliydim. İnandırmalıydım seni ne kadar sevdiğime. Belki de yeterince sevmedim, ne bileyim?

Ne diyordum... Ah, hatırladım. Yanlış zaman doğru insan gibi kalıplaşmış bir cümleye sığmamalıydık.

Zamanın yanlışlığı, kişinin doğruluğunu yok etmemeliydi. Doğrular yanlışlardan daha mı zayıftı yoksa? Zamansız gidiş... Hoş, hangi terk ediliş doğru zamanda olurdu? Doğru zamanda olsaydı, "anlaşarak ayrıldık" demem gerekmez miydi? Soru soruyu doğuruyor sevgilim, anlaşarak ayrılmak bir yalan değil midir? Her neyse yine saptım konudan. Sen sebebini biliyorsun. Hep bilirdin. Ne der şair? Sen beni anladın, sen beni anlamana rağmen canımı yaktın. Gerçi beni anlamasaydın canımı da yakamazdın. Seni özlüyorum. Seni hiçbir şey için suçlamıyorum. Yani bazı şeyler için evet, ama suçlamak seni geri getirmeyecek. Seni özlüyorum ama artık seni sevemiyorum.

"Her şeyi al, bana beni geri ver, bir şansım olsun. "

Artık başkasını da sevemiyorum.