Pazartesi işe nasıl gideyim?

2021’in sonlarıydı. Çip krizi vardı. Sıfır araba bulmak zordu, ne gelse satılıyordu. Bayide aylar süren bekleme listeleri vardı. O dönem satış temsilcisiydim.

Bir gün bir araç sattım. Müşteri bayiden çıktı, daha 50 metre gitmeden araba arızalandı. Telefonda beni aradı. Sesi hâlâ aklımda, bayağı sinirliydi. Haklıydı da. Motorla ilgili ciddi bir arıza olduğu belliydi, büyük ihtimalle üretim hatasıydı. O gün zaten çok yoğun ve gergin bir gündü. Telefonda “Gel, ben bu işi çözeceğim. Arabanı değiştireceğim” dedim. O da sakinleşip geri döndü. Ben o sözü verdiğim için aynı araçtan bir tane verdik. Arızalı aracı da servis tarafına devrettiler, onarıp sonra sattılar ama müdürüm buna çok kızdı. Bana “Sen kafana göre söz veremezsin” dedi. Sonra da 6 ay satış yaptırmadı. Açık konuşayım, o 6 ay bana bayağı ağır geldi. Neredeyse asgari ücretle çalıştım. İnsan ister istemez kırılıyor.

Aradan yıllar geçti. Ben yine aynı bayide çalışmaya devam ettim. Geçen salı günü o müşteri tekrar geldi. Arabasını yenilemek istiyordu. Sohbet ederken çalıştığı tarafta filo kiralama şirketiyle sorun yaşadıklarını, artık kiralık araç istemediklerini söyledi. Konu büyüdü, konuştukça netleşti. Sonunda farklı segmentlerde toplam 44 araç sipariş etti.

Kariyerimde yaptığım en büyük satıştı. Tabii marka içinde duyuldu tebrikler filan oldu. Çarşamba günü bölge müdürü aradı. “Gerçekten 44 araç sattın mı?” diye sordu. “Evet” dedim. Sonra şunu da söyledim: “Bu müşteri var ya, 4 buçuk yıl önce yüzünden maaş cezası aldığım müşteri.” Nedenini sordu. Ben de o gün yaşananları anlattım. Dinledi, teşekkür etti, kapattı.

Az önce haber geldi. Cumartesi günü satış temsilcisi olarak çıktığım bayiye, pazartesi günü bayi müdürü olarak dönüyorum. Bana 6 ay satış yaptırmayan, 6 ay asgari ücrete mahkum eden eski müdürüm de görevden ayrılmış.

Garip bir his. İnsan bazen o gün başına gelen şeyin ceza mı, yoksa yıllar sonra dönecek bir yatırım mı olduğunu o an anlayamıyor.

Siz olsanız pazartesi o kapıdan nasıl girerdiniz?