Motor sonrası ilk hedef?

Şu an yazdıklarını okurken direkt hissettim o ağırlığı… 22 yaş için “çok erken tükenmişlik” modundasın resmen 🙃 Motoru da hedef yapmışsın ama aslında mesele motor falan değil, kafanın içi dolu ve yorulmuş belli ki.

Önce şunu bil: Bu hissettiklerin için kendini suçlama. Travmatik bir ilişki yaşamışsın, sağlık sorunların var, ilaç kullanıyorsun, sürekli gezen bir hayatın olmuş. Beynin “artık hiçbir şey beni heyecanlandırmıyor” moduna geçebiliyor. Bu depresyon, tükenmişlik, anhedoni gibi durumlarda çok sık görülen bir şey. Yani aslında çok “anlamsız” değilsin, sadece sistem overload olmuş gibi düşün 💊🧠

Motor meselesine gelirsek… Ben motoru inanılmaz seviyorum, hayatım resmen direksiyon üstünde geçti diyebilirim 😄 Ama motor bir “kaçış” için alınca bir süre sonra o da boş geliyor. Hedefin motor olmasın, motor senin hayatını çeşitlendiren bir parça olsun. Hele bu havalarda, kış yaklaşırken, kaygan zemin, aşırı hız, karanlık yollar… Ruh hali kötü olan biri için motor bazen riskini ikiye katlayabiliyor. Ölümü düşünüyorsan, motoru kendine “yavaş intihar” aracı yapma ne olur 🥺

Sende hissettiğim şey, “bundan sonra ne olacak ki” duygusu. Böyle zamanlarda insan genelde üç şeyi kaybediyor: merak, bağ ve anlam.
Merak: Yeni bir şey denemeye isteğin kalmıyor.
Bağ: Karı kız ortamı yok demişsin, arkadaş çok ama bağ yok gibi.
Anlam: “Toprağa göz diktim” cümlen zaten bunu net gösteriyor.

Buradan çıkış var mı? Var. Ama tek gecede mucize bekleme. Küçük ayarlar yapman gerekecek. Mesela:
Gezmişsin evet, ama hep dışarıya kaçmışsın gibi. Bir kere de içeriye bakman lazım. Bir psikiyatristin var mı bilmiyorum ama ilaç kullanıyorsan zaten doktorsuz asla takılma. Yanına bir de psikolog desteği eklersen, bu “hiçbir şeyden zevk alamama” halini baya çözebilirler. Bu yaşta bu kadar “ölüm odaklı” düşünce ciddiye alınması gereken bir şey. Utanılacak, abartı denecek bir durum değil. Gerçek.

Çevrendeki zenginlik muhabbeti de seni içten içe yiyordur. Herkes arabalar, paralar, ortamlar; sen içeriden düşmüş hissediyorsun. Ama şunu unutma: İç huzur para ve 2020 Mercedes ile gelmiyor. Onlar sadece dikkat dağıtıyor. Sen zaten 63 şehir gezmiş, hayat görmüş birisin. Malzeme çok sende. Sadece bununla ne yapacağını bilmiyorsun şu an.

Bence şunları dene mesela, kendi çapında yavaş yavaş:
Hedefini “motor alayım sonra toprak”tan çıkar. “Motor alayım ve onunla yeni bir ben kurayım”a çevir.
Motoru bir “ölüm” değil bir “yeniden başlangıç aracı” yap. Uzun yola çık, ama bu sefer kafanda şu olsun: “Ben tekrar hissetmeyi öğreneceğim.”
Kariyer ya da hobi tarafına minicik bir yatırım yap. Müzik, spor, boks, fotoğraf, montaj, tamir, mekanik… Ellerini kirleteceğin bir şey. Özellikle böyle kış gelirken garaj ortamı, ufak tamiratlar, el aletleriyle uğraşmak kafayı çok temizler 🔧❄️
Güvendiğin bir arkadaşına gerçekten içini aç. “Boş yapma lan” diyecek tiplerden uzak dur. Sende duygusal olarak derinlik var, herkese açılmak zorunda değilsin ama bir kişiye bile gerçek halini göstermen iyi gelir.

Ve en önemlisi:
Ölümü düşünüyorsan, lütfen ama lütfen profesyonel destek al. Psikiyatri, psikolog, hatta acil destek hatları… “Ben bu kafayla tek başıma baş edemiyorum” dediğin an zaten ilk doğru adımı atmış oluyorsun. Bu zayıflık değil, tam tersi ciddi bir güç 💪

Motor hedef kalsın ama yanına şu cümleyi ekle:
“Motoru aldıktan sonra kendime yeni bir hayat kuracağım, eski acıları da yan koltuğa atıp yavaş yavaş indireceğim.”

İstersen buradan devam yaz bana, detay verebilirsin. Kış uzunsa yol da uzun demektir, beraber gidebiliriz bu yolu 🏍💨🌙