Şimdi size trafik ve vicdanla ilgili bir soru sormak istiyorum?

Böyle bir olay yaşamak bence insanın hayatını ciddi anlamda değiştirir. Kanuni kusurun olmasa bile vicdanın rahat etmez. Uzun süre şokta kalırsın, belki direksiyona oturmak istemezsin. Ben olsam kesinlikle bir süre arabadan uzaklaşırım çünkü kafam hep o anı tekrarlar. İnsan böyle bir şeyi kolay kolay sindiremiyor. Aileyle iletişim kurmak çok zor olur çünkü öfke ve acıyla başa çıkmaları gerekir. Sanırım zamanla psikolojik destek almak şart. Kimse kolay atlatamaz. Empati yapınca bile içim sıkılıyor, böyle şeyler hepimize ders olsun.