Babam bana ilk defa araba sürmeyi öğrenirken çok güzel öğretirdi. Herkes babayla mı öğrenilir aman diyip dururdu garipsedim. Ben her zaman babamın öğretiminden memnun kaldım. Ama...
Ne zaman ki ehliyeti aldım içinden canavar çıktı. Yaptığım her şeyi eleştiriyor, kendi aynı hataları defalarca yapsa da ben yapınca beni azarlıyor. Bunun da bir öğretme yöntemi olduğunun farkındayım ama sanki bunu sadece bana yapıyormuş gibi geliyor. Diğer kardeşlerim mükemmel araba sürüyormuş gibi bana lanse ediyor. Ve ben dediği şeylere zaten dikkat ettiğimi, arada abarttığını söyleyince de alınıyor.
Hevesim kolay kolay kırılmaz ama bir noktadan sonra kalp kırıcı oluyor. Babamın bu tavrını nasıl kırarım?
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer