Çocuğu olmayanlar ve tüp bebek sürecinde olanlar, aile baskısı ve maddi zorluklarla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Çocuğu olmayanlar, veya tüp bebek sürecinde olanlar..
Öyle sizinle bir dertleşmeye geldim. Nasıl bir süreçten geçiyorsunuz. Aileden destek veren var mı ya da düşünceleriniz ne?
Mesela ben kaynanam ile altlı üstlü oturuyorum aile apartmanı. Çok şükür ev verdiler yani vermediler de kirasız oturuyoruz. Allah razı olsun haklarını yiyemem bu konuda. Peder emekli kaynanam da işe gidip geliyor. Görümcem çalışıyor abim çalışıyor en büyük görümcem de alt katımızda evli. Biz ise eşim ile evleneli 3 yıl oluyor. 3 yıldır korunmasız gebelik olmadı hiç. Pcos olduğu söylendi eşimde ise sperm hareketliliğine düşüklük. Eşim çalışıyor ben çalışmıyorum. Bende aynı zamanda sedef var. İşe başlasam ayrı dert başlamasam ayrı dert. Eşim de çalışma ev işleriyle ilgilen yeter dedi ben de bir anlık kararsızlıkla evdeyim işte. Başlarda kaynanamlar alttan alttan dualar ederdi yani çocuk ister gibi. Sonra sonra görümcem demiş ona olmuyor hani söyleme öyle dua falan da etme boş ver kırılır diye. Neyse ama hiç demiyorlar ki neye ihtiyacınız var bir şeyiniz eksik ise gelin alın buradan. Düşünmeleri yeter eyvallah ama şükür elhamdülillah nimetten yana bir eksiğimiz yok olsa bile çıkıp istemem kolay kolay. Ben açta kalırım önemli değil ama bana bugünlerimi kim verecek geri. Demiyorlar ki iyi misiniz, hani hastane açısından ihtiyacınız var mı. Kınada avucuma bırakılan altına kadar geri almışlardı. Her şeyi görmezden geldim. Çok iyiler niyetleri iyi ama böyle şeylere gelince farklılar. Biz şu an maddi yönden sıkışığız ve hiç öyle sormuyorlar belki de eşim ister diye. Zaten bir arada çok acil ihtiyacımız vardı haberim yoktu eşim istemiş sonradan söyledi bana annem yok bende demiş halbuki var ama biraz sıkı işte. Altın yapar kenara atar ama yok der. Bilmiyorum ya bazen çok moralim bozuluyor bazı şeylere. Eşim de çok bunalıyor onu da anlıyorum. Ne yapacağız böyle hiç bilmiyorum. Sizin durumlar nasıl? Düşünceleriniz ne