Okuyup yorumlarmisiniz arkadaşlar rica ediyorum?

Benim yıllar önce babamın tarafından, hatta direkt dayılarının torunu olan çocuk beni istemişti. Hatta çocuk numaramı dedesinden almış ve beni aramıştı, mesaj atmıştı. İlk konuşmak istiyorum diye dönmedim, öyle kaldı. Bir süre sonra babaanneme “Neden istemiyor, ben onu aç bırakmam, evim arabam var.” falan demiş. Hatta o da “Ben ne bileyim oğlum.” demiş. Halama bile “Ben illa onu istiyorum, sonuna kadar bekleyeceğim.” demiş. Sonra annesini gönderdi, halamla geldi ikisi konuşmaya. Kadına da dedim, düşünmüyorum ben diye. “Fikrin değişmez mi?” dedi, hayır dedim. Ve bayağı bu konuda her iki taraftan, hem baba hem anne tarafından baskı gördüm ve tabii ki hiçbir zaman kabul etmedim. Yeri geldi tartıştım bile ailemle. Neyse sonra baktılar olmuyor, konu kapandı uzun süredir ama hâlen bekliyor gibi. Ara ara köyde, düğünde, cenazede denk geliyoruz, baktığını görmüş ailem, bense hiç fark etmiyorum, körüm çocuğa resmen. Gözümün önüne dikilse yine görmem inanın. Aptal çocuk, nefret ettim resmen ondan. Sonradan da çok isteyen oldu, hiçbirini kabul etmedim, kendisi de hâlâ evlenmiyor. Biri bana söylesin, bu çocuk takıntılı olabilir mi sizce?