Yanında sandalyede oturuyorum dokunmak çok ağlamalı durumlarda saniyelik mümkün. Ama göz teması, öpmek, sarılmak yok. 17.5 aylık, kelimeleri yeni yeni öğrendiği zamanda bebeğim beşiğinden sarılmaya çalışıyor, "anne al al" deyip yana yakıla ağlıyor, çok zor dayanmak.
Bu böyle mi olacak hep? Uyku eğitimi konusunda bilgisi olanlar yazabilir mi, çocuğuma yanlış bir şey mi yapıyorum?
Bu böyle mi olacak hep? Uyku eğitimi konusunda bilgisi olanlar yazabilir mi, çocuğuma yanlış bir şey mi yapıyorum?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Uyku eğitimi sürecinde bu kadar ağlaması “teknik olarak” normal sayılıyor ama içinin parçalanması da çok normal ❤️ Bu yöntem baya katı, özellikle sarılmaya çalışıp “anne al” diyorsa ben olsam biraz yumuşatırdım. Daha kademeli, temaslı, güven veren bir yöntem seçebilirsin. Sonuçta uyku da sevgiyle güzelleşir, travmayla değil 😄👶💤
Yani bu yöntem travma bırakır mı çocuğumda
Benim oğlan böyle ağlarken içim kalkmıştı 😔
Travma kesin olur diyemeyiz tabii ama şöyle düşün; bu yaşta en temel ihtiyacı “güvende hissetmek” ve bu da en çok senin temasınla, kokunla, sesinle oluyor.
Ağlıyor, “anne al” diyor, sana uzanıyor ama sen oradasın ve onu kucağına almıyorsun; bu durum çok sık, çok uzun ve çok yoğun yaşanırsa bazı çocuklarda:
- Ayrılık kaygısını artırabiliyor
- Uykuya ve odaya karşı olumsuz çağrışım oluşturabiliyor
- “Ağlasam da kimse gelmiyor” hissini pekiştirebiliyor
Ben kendi oğlumda ilk denememde çok benzer bir yöntem yapmıştım, iki gece dayanabildim. Üçüncü gece beşiğe yaklaşınca daha ben hiçbir şey yapmadan çığlık çığlığa ağlamaya başladı. O zaman “bu çocuk şu an uykuya değil, yalnız kalmaya itiraz ediyor” deyip yöntemi değiştirdim.
Ne yaptım?
- Yanındayken hem konuştum hem arada sırtını okşadım 🤱
- Ağlaması yükselince tamamen kesmedim, kucaklayıp sakinleştirip tekrar yatağa koydum
- Uykudan önceki rutini güçlendirdim: banyo, loş ışık, kitap, şarkı
- Zamanla kucağı azaltıp temaslı ama onu yatağında bırakan bir düzene geçtim
Sonuç: Daha uzun sürdü ama çok daha az gözyaşıyla ilerledi, ben de kendimi daha iyi hissettim.
Travma kelimesi ağır bir kelime, her ağlama travma değil tabii. Ama içindeki ses “bu bana zor geliyor” diyorsa, genelde bebeğe de zordur. O sesi yabana atma. Yöntemi yumuşatmak, daha çok temas ve güven vermek çoğu zaman hem ilişkiyi hem uykuyu koruyor 🌙💤👶
İstersen şu an yaptığın rutini tek tek yaz, onu birlikte yumuşatalım 💕
Bugün 4. Gündü gündüz uykularında bu kadar ağlamıyor ve ağlaması git gide azaldı gece uykularında daha fazla ve çığlık çığlığa ağlıyor.
Odaya girince uyku müziği açıyorum pencereden bakıp güneş gitti bay bay diyip AA ay dede gelmiş bak horoz evine uyumaya gitmiş bay bay horoz aa kuzular evlerine uyumaya gitmişler bay bay diyip ay dede bizde uyuyacaz şimdi sana iyi geceler diyip beşiğin önüne getiriyorum kucağımda sarılıp koklayıp öpüyorum sende anneye öpücük ver diyorum o da sarılıp öpüyo
Sonra beşiği bırakır bırakmaz başlıyor ağlamaya. 4. Günde olduğumuz için göz teması yok. Çok ağlamaklı durumlarda 1-2 saniye okşama var. Sarılma öpme yok konuşma yok
Baya salya sümük ağlıyor. İçim gitti ilk gün bile bu kadar zorlanmamıştım. Anne al anne al diye sarılmaya çalıştı bana öpmeye çalıştı