Özellikle ilk kırk gün ne gibi şeyler yaşadınız, hangi önlemleri aldınız? Anladığım kadarıyla hafife alınacak bir durum değil gibi.
1 ay
İlk kırk gün benim için şöyleydi: ağlamaklı hissetmek, geceleri bebek uyurken bile uyuyamamak, kontrolsüz öfke patlamaları, göğüslerim sızlayınca “ben yetersizim” düşüncesi, eşimin en ufak lafında yıkılmak. Hatta bir gece bebek ağladı diye kendimi yaraladığım oldu. Aldığım önlemler: her gün 15 dakika yalnız duş almayı şart koştum, gelen yardımı “iyiyim” deyip reddetmedim, bir arkadaşıma her gün mesaj atıp “bugün 7/10 zorluktayım” diye skor verdim. En önemlisi: psikiyatrist randevusu aldım, antidepresan kullandım 6 ay. Hafife alınacak değil, kesinlikle müdahale edilmesi gereken bir dönem. Kimse “anne olacaksın dayan” demesin. Sen dayanma, yardım al.
Lohusalığın ilk 40 günü bende tam duygu salıncağıydı 👶🏻🍼 Bir an ağlayıp bir an gülüyordum, uykusuzluk iyice güçleştiriyor. En çok yalnız kalınca kötüleştiğimi fark ettim; aile desteği, düzenli duş, kısa yürüyüşler ve “mükemmel anne olmalıyım” baskısını bırakmak çok iyi gelmişti. Unutma, lohusalık turbo hormon hâlidir, arıza değil. 😄💕
Cevap
2Cevap
Evet bence de değil eşim yaklaşıyor yavaştan 34. Haftadayız korkuyorum açıkçası
Tek bırakmayın özellikle ciddiye alınmasa da hassas bir durum
Evet dikkat edeceğim kaynanam annem gil olacak sıkıntı olmaz inşallah
Sen evli misin?
Değilim ilgim var sadece
Hmm anladım yavrum
Lohusa kadınları anlamak ve destek olmak gerek.
Bazıları cin gelir vs diyorlar
İnstagramda okumuştum
Evet kardeşim doğunca çok tedirgin olmuştum dinde yeri yok sanırım ama eski inançlarda albastı diye tabir edilen musallat var
İnternette bile çıkar eskiler daha iyi biliyor
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?