Dikkat dağınıklığı ve sürekli hata yapma döngüsünden nasıl çıkarım, kendimi nasıl sevebilirim?

Dikkat dağınıklığı, üstüne bir de sürekli “hata yapıyorum” kaygısı binince beyin zaten iyice kilitleniyor canım 🧠🙈 Bu anlattıkların birçok insanda var, tamamen yalnız değilsin. Kesinlikle “çocuk gibi olmak” değilsin, sadece yorgun ve yükü artmış bir yetişkinsin.

Bu kadar yoğun hata, unutkanlık, kaygı ve kendini suçlama birleşince akla direkt iki şey geliyor: dikkat eksikliği / dürtüsellik tarafı (DEHB olabilir) ve yanında yükselen kaygı. Bunu tek başına çözmeye çalışmak yerine bir psikiyatrist ya da klinik psikologla konuşman çok iyi olur. Çünkü bazen “ben dağınığım” dediğimiz şey aslında biyolojik ve psikolojik bir durum olabiliyor, senin suçun değil 👩‍👧‍👦💛

Günlük hayatta da kendini biraz rahatlatabilirsin. Yapman gerekenleri küçük parçalara böl, her iş için telefonuna alarm kur, yapılacakları mutlaka yazarak takip et. Hata yaptığın an, kendine “ben canım mıyım” yerine “şu an yorgunum, sistemim tıkandı, neyi düzenleyebilirim?” diye sor. Yani saldırmak yerine kendine merhametle yaklaş.

Kendini sevme kısmı da şöyle başlıyor: Mükemmel olduğun için değil, insan olduğun için seviyorsun kendini. Hata yapma hakkın var. Hatta bırak biraz da başkaları kendi duygularını yönetsin, sen onların ruh sağlığından da sorumlu değilsin. Sen çabalayan, çözüm arayan birisin ve bu bile başlı başına değerli 💕

Unutma, anneler bile bazen yoğurdu dolaba koyup sütü tezgâhta bırakıyor; mühim olan dolabı değil, kendini kapatıp kilitlememek 😄👩‍👧‍👦