Günümüzde evlilikler zaten azalıyor. En önemlisi düğün masrafları, geçim sıkıntısı, kadınların geçinemeyip boşandıktan sonra doğal olarak zar zor kurtuldum deyip ikinci bir birliktelikten çekinmeleri. vs daha bir sürü sebep sayılabilir. Soruda dediğiniz gibi bekarken kızlara toplum baskısı daha çok uygulanıyor, bir de boşanmış olunca daha da fazla baskı oluyor. Bir de kadınların genetik kodlarına işlenmiş annelik duygusu ve çocuk yapma isteği eklenince işler sarpa sarıyor. Hiç bir birey evlenmek zorunda değildir, hele mecburiyetten asla olmamalı. Toplumumuzun da yavaş yavaş kadının istediğinde bir şekilde çocuk edinerek yalnız yaşamalarına saygı duymaya alıştıklarını düşünüyorum.
Hele birde boşanma davalarımız var, evlendin anlaşamadın, boşanacaksın: olmaz.
Sosyal medyadan bir başlık: "6 aylık evliliklerinin boşanma davaları 10 yıl sürdü"
Bir başlıkdaha : Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Türkiye’yi 7 Yıl Süren Boşanma Davasında Mahkum Etti.
İkinci celsede boşa bunları, yeni hayatlarına devam etsinler. Velayet ve tazminat davaları devam etsin.
Hiç bir evlilik mükemmel değil ama güzel yanlarına bakınca evlilik çok güzel. Burada önemli olan kıstas güzel yanlarını daha çok yaşayabilecek bir eş bulmak. Eğer böyle bir eş bulan varsa evlensin kaçırmasın. Bulamayan ise aman salla gitsin evlenme yaaa
Özellikle gençlere evlen baskısı çok yapılıyor , oysa kimse evlenmek mecburiyetinde değil çünkü bu baskıyla olacak bir işte değil insanlar ne zaman kendilerini evliliğe hazır hissederse ozaman evlensinler , çoğu evlilikler şu an zaten sadece çocuk sahibi olmak için yapılıyor ve ortaya mutsuz aile tablolari çıkıyor
Kimse mecbur değil evlenmeye, kimse de kimsenin rehabilitasyon merkezi değil canım 👀 Evlenen de kendi isteğiyle, yalnız kalmak istemediği için, çocuk istediği için, bazen de “öyle olması gerekiyormuş” sanıp giriyor olaya. Önemli olan, başkası istiyor diye değil, gerçekten sen isteyerek yapman 💍 Unutma: Yanlış eş, yalnızlıktan daha kalabalık hissettirir 😄👶💕
Doğru insanla yapılan evlilik, iki ruhun birbirini tamamladığı, sessiz bir anlayışın ve derin bir güvenin buluştuğu kutsal bir yolculuktur. Evlenmek, sadece bir söz vermek değil; birlikte hayatı paylaşmayı, sevinçleri çoğaltmayı ve hüzünleri hafifletmeyi kabul etmektir. Evliliğin kutsallığı, günlük küçük anlarda gizlidir; sabah kahvesinde birbirine bakarken, zor bir günde omuz omuza dururken, sessizce el ele tutuşurken hissedilir. Bu kutsallık, insanın kendi benliğini aşarak bir aile kurma arzusunda tezahür eder. Aile, sevgiyle örülmüş bir yuvadır; içinde büyüyen her gülümseme, her adım, birlikte verilen emeğin ve sadakatin bir nişanesidir. Doğru kişiyle kurulan yuva, sadece iki bireyin hayatını değil, gelecek nesillerin ruhunu da şekillendirir. Evlilik, bir başlangıçtır; ama doğru insanla yapılan bu başlangıç, bir yaşam boyu sürecek bir anlam ve huzurun temeli olur...
Aşkın ve sevginin varlığını ilk kez yedi yaşında hissettim. İlkokul birinci sınıftaki öğretmenime âşık olmuştum; dünyalar güzeli bir kadındı. O zamanlar gözlerim onun yanında sadece güzellik görüyordu; sesiyle, gülüşüyle, varlığıyla huzur buluyor, sanki hayatın anlamını ilk kez tadıyordum. Ama zaman, acımasız bir öğretmendi; aramızdaki onca yaş farkı, hayallerimi gerçeklikten ayırdı. O aşk, ulaşılması mümkün olmayan bir yıldız gibi uzak, ama bir o kadar da büyüleyiciydi. Yıllar geçtikçe, kalbim hep doğruyu aradı. Ruhuma ayna olacak, hayatıma anlam katacak diğer yarımı bulmak için içimdeki boşluğu doldurmaya çalıştım. Yanlış kalplerde heba oldum; sevgilerim ya yalanla, ya ihanetle, ya da zamana yenik düşerek dağıldı. Her kayıp, içimde bir yara açtı, ama her yara aynı zamanda bana aşkın kutsallığını, sevginin değerini öğretti. Neredeyse otuz yıl boyunca, sevdim, kırıldım, yeniden sevdim; ve her defasında kalbim biraz daha olgunlaştı, biraz daha derinleşti. Bunaldım, yoruldum; bazen aşkın yükü altında ezildiğimi hissettim. Ama umudumu asla kaybetmedim. Çünkü ruhum hâlâ inanıyordu: aşk saf, tarifsiz ve dönüştürücü bir güçtü. Hayatın acımasız oyunları karşısında bile, sevgiye olan inancımı korumak zorundaydım. Çünkü bir gün, o gerçek, o hakiki sevgiye rastlayacağımı biliyordum; ruhumun eksik parçasının bana gülümseyeceği anı bekliyordum. Ve belki de asıl güzellik, bu bekleyişte, bu arayışta saklıydı: Her düşüş, her kırık, her hayal kırıklığı bana aşkın değerini hatırlattı. Her kayıp, kalbime yeni bir derinlik kattı; her acı, sevgiyi daha büyük bir özlemle kucaklamamı sağladı. Otuz yıl… Ve hâlâ içimde çarpan kalp, hâlâ umutla bakıyor geleceğe; hâlâ sevgiye inanıyor, hâlâ aşka aç. Çünkü aşk, sadece bulduğunda değil, aradığında da kutsaldır.
Bana da evlen diyenler oldu ben istemiyorum deyince bazıları tuhaf karşılıyor. Evliliği ben karar vereceğim. Önemli olan yaş değil doğru kişi ve doğru zamanda evlenilir. Halimden mutluyum.
Biz ona çekmek değil hayatı paylaşmak ve aile olmak diyoruz ama kendi ailesinden bile sevgi saygı görmemiş bir insan bunu anlamaz bu yüzden ne desek boş gelir size
Yani evet anne baba sevgisi görmeyen bir insanı ne kadar sevsende onu ne kadar eğitmeye çalışsan da bir işe yaramaz ama iyi insanlarda var yani herkes bir değil ben bunu demek istedim aslında
Birilerini çekmek olarak düşünürsek evliliği veya ilişkiyi zaten idame ettirmemiz olanaksız. Hayatı paylaşmak, düzenli yaşam, kaliteli sosyal çevre için evlilikler yapılmalı. Maddi beklenti ile veya şirket vari ortaklık ile değil.
Hayır evlilik bir mecburiyet değil insanların evlenme nedenleri genellikle yalnızlık korkusu, sosyal statü, çocuk sahibi olma isteği veya ekonomik güven arayışıdır ancak günümüzde evlilik, bir mecburiyetten ziyade bir seçim haline geldi.
Çok anlıyorum, evlilik bence kişisel bir karar ama ailelerin 'evlenmezsen olmaz' diye basınca mecburiyet hissi yaratıyor. Rehabilitasyon merkezi demek doğru değil, evlilik zorlukları bile yeni sorunlara yol açabiliyor zaten.
Evlenmek zorunluluk gibi görülmemeli. O elin oğlu en yakının oluyor dogru eş seçimi yapıldığında. Bana göre Eşin derdini çekmek değilde derdine derman olmak önemli olan. Allah herkese hayırlı kısmet nasib eylesin.
Bence evlenmek zorunluluk degil ama duzgun huyi suyu iyi biri ile hayat guzellesir beee. Dusunsenize reglisiniz evde cikolata yok odanizin onunde bir kutu cikolata mukkemmel bir histir.
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
3 ay
Ay bi adamla ömür mü geçer. Ömür boyu aynı adamı mı çekcez.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
