Sabah uyandığında ilk kimi yanında görmek istersin, neden?

Sabah uyandığımda yanımda görmek isteyeceğim kişi, bana huzur veren biri olurdu. Yanında olduğumda kendimi kasmak zorunda kalmadığım, suskunlukta bile anlaşabildiğim, varlığıyla içimi sakinleştiren biri… Çünkü sabah dediğin şey, insanın en savunmasız ve en gerçek olduğu anlardan biri. O anda yanında olan kişi, aslında hayatında gerçekten kimlere yer verdiğinin de bir yansımasıdır.
Gözümü açtığımda ilk hissettiğim şey telaş değil, güven olsun isterdim. Konuşmadan bile “buradayım” diyen bir sıcaklık… Çünkü insan gününe nasıl başlarsa, çoğu zaman öyle devam eder. Yanında doğru kişi varsa, dünya biraz daha katlanılır, biraz daha güzel olur. Şu an ise her şey anlamsız geliyor. Sanki dünya yerinde duruyor ama içimdeki zaman akmayı unutmuş gibi. Renkler soluk, sesler uzak, dokunduğum her şey yabancı… Ne geçmişin ağırlığı ne de geleceğin umudu bir anlam taşıyor artık. Sadece boşluk var; tarif edilemeyen, ama derinden hissedilen bir boşluk...🥀🥀🥀

Sabah uyandığımda yanımda huzur veren birini görmek isterim. Öyle sadece varlığıyla bile insanın içini sakinleştiren, bakınca yabancılık hissettirmeyen biri olsun yeter. Çünkü günün nasıl başlayacağı bazen kimin nefesiyle uyandığına bağlı oluyor. Sevdiğin insan yanındaysa sabah bile daha güzel geliyor.

Karsima ayna koyup kendime bakma istegi.