Hamilelikte sürekli stres, negatif ortam ve kayınvalide tarafı ile yaşamak bebeğin psikolojisini ve gelişimini etkiler mi?

Lütfen bebek gelişiminden anlayanlar özellikle yorum yapsın. Kimseye anlatamıyorum bunu artık kime dediysem abartma diyor.

Eşimin ailesi biraz sorunlu bir aile, annesi yok, babası kalp hastası, kardeşi zihinsel problemli ve evde bir babaanne var hepsine bakan. Eşimden ve benden de sürekli destek bekliyorlar doğal olarak. Ama ben de 25 haftalık hamileyim. Her onların yanından ayrılmamda duygusal boşlukta ve kafam allak bullak oluyor. Ve her gün görmek mecburiyetindeyim.

Ki eşim de sürekli onların mutluluğu için çabalıyor, sıra geliyor bana zaman ayırmayıp onlara ayırıyor. Maddi manevi destek oluyor hep ama asla yetemiyor o da. 28 yaşında ama 70 yaşında insan psikolojisine sahip eşim.

2 hafta kadar ailemin yanındaydım, o kadar huzurlu o kadar mutluydum ki. Gözümün ışığı geri gelmişti.
1 hafta önce buraya geri geldim Allahım geldiğim akşamdan beri başladılar 2 hafta ben yokken evde neler olduğunu anlatmaya. Tek bir pozitif cümle yoktu. Eşim anlatmıyor ama diğerleri anlatıyor. Tamam dertleşmeye ihtiyaçları var ama 1 haftada çöktüm ben tekrar. Ağır iş yapmamama rağmen omuzlarım ağrıyor, karnım acıyor bazen (doktor bebekte sorun yok dedi) kafam zaten gidik bana söylenenleri bile birkaç saniye sonra algılıyorum. 24 yaşındayım 2 sene içinde evlendiğimden beri saçımın %20'si beyaz oldu. Anneme de kalsiyum eksikliğinden falan diyorum. Eksik olan bir şey yok ama.

Eskisi kadar takmıyorum anlatılanları ama takmasam da kendimi vicdansız hissediyorum.
Ne yapmam lazım? Bu durumla baş edemiyorum. Psikolojim batıyor. Bebeğe de zararlı mı bu? Hadi bebek için seviniyorlar ona lafım yok da kalan her şey negatif