Vicdansız biri asla değilim, bir dönem çocuklarla ve otizmli çocuklarla çalışmış biriyim hem. Onlara hiç bir garezim yok. Hatta destek olmayı seviyorum. Yani görüyorum ne kadar zor hayatları var hem aileler için hem çocuklar için. Eşiminde erkek kardeşi otizimli, çok kötü bir derecede değil ama belli yani ve belli başlı zorluklar çekiyor (asosyallik, dışlanma, dışarıdan gelen seslere fazla tepki)
Şimdi hamileyim ben, hamile olduğum belli olduğundan beri eşimin ailesinden herkes bana “inşallah kaynın gibi bir bebek olur” diyor. Nedeni de küçükken çok tatlıymış tip olarak. Sakin bir bebekmiş ve sesi çıkmıyormuş ağlamıyormuş bile. İlk yaşlarında hiç zorluk çıkarmamış ailesine. Ama bu çocuk 4-5 yaşına gelene kadar konuşamamış. Okulunda hep dışlanmış, hep özel ilgi gerekiyormuş. Hala da gerekiyor 18 yaşında. Aklı hala çocuk gibi ve anlamıyor bazı şeyleri, sinirlenince yer yerinden oynuyor (asla onu suçlamıyorum bunun için) her şeye rağmen onun gibi olmasını istiyorlar.
Bu ettikleri dua bana beddua gibi duyuluyor ama. Ben gördüm ve onlarda da hala görüyorum ne zorluklar çekiyorlar. Bebeğim sağlıklı olsun, eğer isterse çok tatlı olmasın ve ağlasın hep. Ama sağlıklı olsun istiyorum.
Allah affetsin otizm spectrum bozukluğu erkeklerde daha çok görünüyor diye bebeğimin kız olması için dua ediyordum bi ara.
Bir şey söyleyipte incitmekte istemiyorum aileler bu konuda hassas oluyor, ama benimde hassasiyetim var. Ağızdan çıkan her söz duadır.
Birde “Amcasıyla oyun oynayacak amcası çok sevecek onu amcasına destek olmak için geliyor” diyorlar. Anlıyorum çocuk yanlız ama Ben bebeğimi kimseye oyun arkadaşı olsun diye doğurmuyorum..
İncitmeden nasıl bu sözlerden rahatsız olduğumu dile getiririm?
Şimdi hamileyim ben, hamile olduğum belli olduğundan beri eşimin ailesinden herkes bana “inşallah kaynın gibi bir bebek olur” diyor. Nedeni de küçükken çok tatlıymış tip olarak. Sakin bir bebekmiş ve sesi çıkmıyormuş ağlamıyormuş bile. İlk yaşlarında hiç zorluk çıkarmamış ailesine. Ama bu çocuk 4-5 yaşına gelene kadar konuşamamış. Okulunda hep dışlanmış, hep özel ilgi gerekiyormuş. Hala da gerekiyor 18 yaşında. Aklı hala çocuk gibi ve anlamıyor bazı şeyleri, sinirlenince yer yerinden oynuyor (asla onu suçlamıyorum bunun için) her şeye rağmen onun gibi olmasını istiyorlar.
Bu ettikleri dua bana beddua gibi duyuluyor ama. Ben gördüm ve onlarda da hala görüyorum ne zorluklar çekiyorlar. Bebeğim sağlıklı olsun, eğer isterse çok tatlı olmasın ve ağlasın hep. Ama sağlıklı olsun istiyorum.
Allah affetsin otizm spectrum bozukluğu erkeklerde daha çok görünüyor diye bebeğimin kız olması için dua ediyordum bi ara.
Bir şey söyleyipte incitmekte istemiyorum aileler bu konuda hassas oluyor, ama benimde hassasiyetim var. Ağızdan çıkan her söz duadır.
Birde “Amcasıyla oyun oynayacak amcası çok sevecek onu amcasına destek olmak için geliyor” diyorlar. Anlıyorum çocuk yanlız ama Ben bebeğimi kimseye oyun arkadaşı olsun diye doğurmuyorum..
İncitmeden nasıl bu sözlerden rahatsız olduğumu dile getiririm?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer