İçinizde hâlâ size inanan bir çocuk var mı?

Büyümek, o çocuğu susturmak değil; onu koruyacak kadar güçlenmektir. Hayat ne kadar gürültülü olursa olsun, içimizdeki "olabilir" diyen o fısıltı aslında ruhumuzun nefes alma şeklidir. O çocuk vazgeçmediği sürece, hikaye bitmiş sayılmaz.. ✨

Evet hatta çocuktan fazlası var ve o içimdeki çocuk birşeyler başarabilceğime inanıyor birkaç yıl sonra mutlu olup başardım dedirttirebilcekmiyim bilmiyorum yinede elimden geleni yapıyorum miniğimin hayalleri vardı yapamadı izin verilmedi imkan tanınmadı onda hak yok gibi görüldü küçük olduğum ve sözde anlamadığım için yüzüme utanmadan söylenen o sözleri unutmuyorum hepsi bana bir ders oldu ve o miniği tekrar mutlu etmek için herşeyi yapıyorum küçükken ne istediysem kavga çıkarıldı her şey kardeşime adandı ona yapılan ve banada yapılmasını istediğim herşeyi başardığımda bir sessizlik bir boşluk oluyor onun kadar huzur verici bir şey yok dilerdimki küçükken yapılsaydı yüzüm gülseydi ama ne yazıkki ailemi seçemiyorum yaptığım başardığım her şey bir köşede minik bir acı olarak kalmaya devam edecek

Biraz yoruldu, köşesine çekildi ama hâlâ orada