Anne ve baba sevgisini yeteri kadar aldınız mı?

Alamadım lakin yine de onları seviyorum, çünkü onları sevmezsen kendimi de sevemem, ben onlarla doluyum, benim parçalarım onlara ait. Var olma sebebim onlar benim. Mazi mazide kaldı, onlar benim düşmanım değil, bir yerde okudum ya da duydum bu sözü ; '' İnsan anne ve babasını affettiği gün büyüyormuş''
Ve ben ikisini de seviyorum, iyi ki varlar. Rabbim sağlıklı, huzurlu, uzun ömürler nasip etsin Pederim ve Valideme.
Belki de onların sevgilerini verememesi kendilerini sevmemekten ileri geldi, kendilerine ait olanı da sevemediler belki de. Olsun, onları affetmek ne kadar kolay ve huzurluymuş. Anlayınca affetmek de kolay oluyor. Onları anlıyorum, çünkü tek çocukları ben değilim ve arka arkaya geldik benden 21 ay küçük olan hemşiremle (kız kardeşimle) bocaladılar belki de, daha ikisi tam aile olamamışken biz fırladık geldik.
Allah ikisinden de razı olsun, ebedi razı olsun.

Baba sevgisinden bir haberim annem de elinden ne kadar geldiyse denedi diyelim