Bir çocuğunun olması nasıl bir duygu?

Bir çocuğunun olması, tek bir duyguya sığmıyor. İlk başta insanın içine çok tanıdık ama adı olmayan bir his düşüyor. Sanki kalbin, senden çıkıp başka bir bedende atmaya başlıyor. Bu hem çok büyük bir mutluluk hem de çok derin bir ürperti gibi. Çünkü artık sevmek, kaybetme ihtimaliyle birlikte geliyor. Çocuğun olduğunda dünya aynı dünya ama sen aynı insan olmuyorsun. Daha önce korkmadığın şeylerden korkmaya, önemsemediklerini önemsemeye başlıyorsun. Uykusuzluk, yorgunluk, endişe var ama garip bir şekilde bunlar “katlanılmaz” gelmiyor. Çünkü baktığında, sana bakan o gözlerde tarifsiz bir bağ hissediyorsun. Bu bağ, koşulsuzluğa en çok yaklaştığın yer oluyor.

Ebeveyn olmak oldukça zorlu bı süreç olsada mükemmel ötesi bi duygu insanın canından bı can olması ona sarıldığında dünyalar onunmus gibi olma hissi hiç bir duygu ile değişilmez.

İnsanın bebeği olunca sadece dünyada o varmış gibi davranıyor. Onsuz bı hayat düşünemiyorsun her adımında önce bebeğini sonra kendini düşünüyorsun onuda çocuğum annesiz kalmasın kalırsa geride kim bakar nasıl bakar diye düşünüyorsun.

Anne olmak şahsım adına bu dünyada yaşadığım en muntazam duygu. Hassassn , kırılgansin , yorgunsun , hastasın ama sen bı annesin dedigimde herseyi gerimde bırakıp sadece çocuklarima odaklanabildigim bı duygu.

27 yaşındayım ve bu hayatta tutundunuz yaşamaya değer ne var derseniz sadece çocuklarım derim... 👶🏻