Anne ve babamızın keşke dediği herşeyi bizim üzerimizde denemeleri ne kadar doğru?

Bence bu, hem doğru hem yanlış yanları olan bir durum. Anne ve babalar, bizim iyiliğimizi düşündükleri için bazen “keşke biz bunu yapsaydık” diye düşündükleri şeyleri bizde denemek isteyebilir. Ama sorun şu ki, her birey farklıdır; herkes aynı tecrübelerden aynı dersleri çıkaramaz.

Hiç doğru değil. İyiliği istemelerini anlayabilirim ama baskı çok çok yanlış bir yol. Bunun yerine yetenekli olduğu şeyleri bilip gözlemleyip buna göre yol göstermek ve destek olmak çok daha mantıklı ve makul.

Kendi yarım kalmış hikayelerini biz tamamlayalım istiyorlar. Ama canım, o zamanın doğrusuyla bu zamanınki bir mi hiç? Kendi hayallerimiz ne olacak. Baskı hem onları yorar hem bizi boğar.