Bebek çok güzel bişey değil mii?

Hayatını ipotek ediyorsun. Bir daha asla tam anlamıyla özgür değilsin.

Uykusuzluk seni delirtiyor. Gözlerin çöküyor, sabrın tükeniyor.

Her gün para gidiyor. Bez, mama, hastane, oyuncak, okul, derken cüzdan kan ağlıyor.

Kendi hayatın bitiyor. Kitap okuyamazsın, film izleyemezsin, tek başına kahve bile içemezsin.

Seyahat mi? Rüya görme. Çocukla tatil, tatil değil eziyet.

İlişki kalmıyor. Eşinle olan bağ ebeveynliğe indirgeniyor, tartışmalar artıyor.

Bitmeyen stres. Hastalanır mı, düştü mü, iyi mi, kötü mü derken ruh sağlığın yıpranıyor.

Her adımda ayak bağı. Dışarı çıkmak bile organizasyon istiyor.

Sonsuz sorumluluk. 7/24 sana bağlı, kaçış yok.

Kariyerin sekteye uğrar. Özellikle kadınsan, geri dönmen bile mucize olur.

Asla tam anlamıyla dinlenemezsin. Sessizlik bile lüks olur.

Ve en kötüsü: Tüm bu fedakarlıkların garantisi yok. Ne sana benzer, ne seni sever.

Kısaca: çocuk yapmak, özgürlüğünü, paranı, enerjini ve zamanını silip süpüren bir maraton.

Öyle ki güzel öyle masum ki ve öyle de zor ki ama onun bir gülüşü herşeyi güzelleşiyor deli gibi zorlansanda hep iyi ki iyi ki diyorsun.. her kadının dah doğrusu anne olmayı isteyen, çocuk seven bencil olmayan ve bunun için bile ehliyet vermeliler orası ayrı hak edene verilebilecek en güzel hediye emanet..

Yaralı noktam bu aralar. En son arkadaşıma aşko her an kocaya kaçıp üstüne 3 çocuk doğuracak kadın potansiyeli hissediyorum kendimde acil beni tokatla demiştim sjhsjssjs öff harbi çocuk istiyorum yaaa, o nefess alışlarınaa bile kurbaneee 🫠🫠❤️