Kızına devamlı saygısızlık yapan anneden nasıl kurtulunur?

Allah yar ve yardımcın olsun inşallah.

Evet kesinlikle öyle.

Sen aslında elinden geleni yapıyorsun. İki aydır onun başındasın, kendi hayatını geri plana atıp onun iyileşmesine destek olmuşsun. Ama karşılığında “teşekkür” ya da “takdir” yerine sürekli eleştiri almak çok yıpratıcı oluyor. İnsan ister istemez “ben bu kadar uğraşıyorum, neden yaranamıyorum?” diye düşünüyor. Bazen anneler (özellikle hasta, yaşlı ya da kırılgan olduklarında) sevgilerini açıkça göstermekte zorlanıyor. İçinde sana bir ihtiyaç ve bağ var ama bunu dile getirmek yerine huysuzluk, söylenme ya da kulp bulma şeklinde yansıtıyor. Çünkü aslında güçsüzlüğünü kabul etmek ağır geliyor; bu yüzden güçlü görünmek için eleştirmeye sığınıyor. Oğlunu kayırması da sana çok haksız geliyor, bu da doğal. Anneler bazen oğullarına karşı gözleri kör olabiliyor. Bu, senin değerini azaltmaz. Senin emeğin gerçek, onun kayırması ise kendi duygusal körlüğünden kaynaklanıyor. Unutma, sabrının bir sınırı olması seni kötü yapmaz. İnsan olduğunun göstergesi. Senin de duyguların, ihtiyaçların var. Ona bakarken kendi ruhunu ihmal etmemelisin. Biraz kendine alan tanıman, hem sana hem de ona iyi gelir. Yani sorun senin “yaranamaman” değil; onun sevgisini gösterme biçiminin sorunlu oluşu. Senin değerin, onun sözlerinde değil, yaptıklarının özünde gizli.

Her iki yorumunu da açıklamaya çalıştım inşallah faydalı olur.