Yaa küçükken babama hayrandım, onu çok seviyordum, sanki dünyadaki en harika insan oydu. Ama büyüdükçe, özellikle feminist teoriyle tanıştıktan sonra bakış açım tamamen değişti.
Artık babamın sevilecek bir yanı olduğunu düşünmüyorum. O da sonuçta bu ataerkil düzenin bir ürünü. Eril, baskın ve çoğu zaman iğrenç davranışlar sergileyen bir erko... Üstelik annemle arasında 9 yaş fark var ve lise biter bitmez annemin üzerine adeta “konmuş”. Kendisi aşırı kontrolcü, her şeyi ben bilirim havasında, benden izinsiz kimse bir şey yapamaz havasınf ve hem benim hem annemin hayatını kısıtlayan bir tavır içinde. Bu da beni ona karşı kinlendirdi. Babamın sevimli sandığım yönleri bile şimdi düşününce ataerkinin ona verdiği ayrıcalıklardan kaynaklanıyor.
Siz babanızla ilişkinizi nasıl görüyorsunuz? Ataerkil düzenin ebeveyn ilişkilerinizdeki etkisini nasıl gözlemliyorsunuz? Düşüncelerinizi merak ediyorum, lütfen paylaşın.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer