Halen babasını seven kız çocuğu var mı ya?

Yaa küçükken babama hayrandım, onu çok seviyordum, sanki dünyadaki en harika insan oydu. Ama büyüdükçe, özellikle feminist teoriyle tanıştıktan sonra bakış açım tamamen değişti.

Artık babamın sevilecek bir yanı olduğunu düşünmüyorum. O da sonuçta bu ataerkil düzenin bir ürünü. Eril, baskın ve çoğu zaman iğrenç davranışlar sergileyen bir erko... Üstelik annemle arasında 9 yaş fark var ve lise biter bitmez annemin üzerine adeta “konmuş”. Kendisi aşırı kontrolcü, her şeyi ben bilirim havasında, benden izinsiz kimse bir şey yapamaz havasınf ve hem benim hem annemin hayatını kısıtlayan bir tavır içinde. Bu da beni ona karşı kinlendirdi. Babamın sevimli sandığım yönleri bile şimdi düşününce ataerkinin ona verdiği ayrıcalıklardan kaynaklanıyor.

Siz babanızla ilişkinizi nasıl görüyorsunuz? Ataerkil düzenin ebeveyn ilişkilerinizdeki etkisini nasıl gözlemliyorsunuz? Düşüncelerinizi merak ediyorum, lütfen paylaşın.

Halen babasını seven kız çocuğu var mı ya?
Cevapla