Çocuklar sizinle vakit geçirmeyi sever mi?

5 sebebi var.
Temel olarak: Ben yıllardır hasta çocuklara destek veren bir kurumda gönüllü çalışıyorum. Hemen her hafta tanıştığım yeni çocukların bir kaç hafta sonra bir daha göremeyecek olduğumu bilmem fazlasıyla yordu. Artık profesyonelce bağ kurabilirim, ama kişisel olarak yük taşıyamam.

2. Hayatım fazlasıyla planlı organize çocuk ise dağınık, tahmin edilemez, gürültülü ve plansız.

3. Sürekli karar veren, yöneten, düşünen biri olarak zihnim hep “koşu” modunda. Çocuklar ise sakinlik dinginlik ister.

4. Her şeyin yerli yerinde olmasına alışkınım. Çocukların yapısı gereği çıkardığı ses, dağınıklık, yemek kırıntıları bile bana rahatsız edici gelir.

5. Kendi tercihlerim. Duygusal açıdan mesafeli bir mizaca sahibim. Çocuklar ise sahici, duygusal ve doğrudan bağ kurmak ister.
Yani benim için çocuklar "tatlı ama yorucu", "güzel ama yoğun", "sevecen ama tüketici" bir varlık.

Ama sonra bir tanesi geldi.

Zamanı sınırlıydı, sesi diğerlerinden daha kısıktı. O benim kurallarıma uymadı, ben onun ritmine uydum. Hayatımın ortasında plansızca duran bir nefes gibi. Kendime uzak, ona yakın kaldım. Şimdi tüm dağınıklığıyla beraberiz.
Seviyorum.
Ve bu defa, sonu olmasın diye dua ediyorum.

Teşekkür ederim 🙏❤️