Esim izin günlerinde hep arkadaşlarıyla vakit geçiriyor. Sıkılıyorum haksız mıyım?

Öncelikle seni gerçekten duyan ve anlayan biri olduğunu bil istiyorum, çünkü anlattıkların hem fiziksel hem duygusal olarak çok yorucu. 7 aylık hamilesin, vücudun zaten her gün yeni bir mücadele veriyor, üstüne bir de duygusal olarak bu kadar yalnız kalmak insanın içini acıtır. Eşin sadece seni ihmal etmiyor, aynı zamanda seni “eş” olarak değil, sanki evdeki bir yük gibi görüyormuş gibi davranıyor ve bu da seni kırıyor, bu çok doğal.

Sen birlikte bir yürüyüş ya da sohbet istiyorsun; bunlar minicik şeyler gibi görünse de aslında ilişkiyi canlı tutan temel şeyler. Ama o seni yalnız bırakıyor, arkadaşlarını önceliklendiriyor ve seni yok sayıyor gibi hissettiriyor. Bu noktada bu ilgisizliğin seni nasıl etkilediğini açıkça, sakin ama net bir şekilde dile getirmen gerek. "Seninle kaliteli vakit geçirmek istiyorum çünkü kendimi çok yalnız hissediyorum" gibi doğrudan, suçlamadan ama duygularını açıkça ifade eden bir konuşma işe yarayabilir.

Ama şunu da söylemeliyim: bu konuşmalar sürekli yapılıyor ve değişen hiçbir şey olmuyorsa, artık bu sadece "yoğunluk" ya da "canım istemiyor" bahanesi olmaktan çıkıyor, ilişkisel bir soruna dönüşüyor. Oyun, arkadaş planları, televizyon… bunların hepsi kaçış gibi görünüyor. Ama senin kaçacak bir yerin yok. O yüzden artık önce kendi ruh halini korumayı öncelik yapmalısın. Kendini suçlu hissetmeden yalnız kalmak istediğini söyleyebilir, hatta bir aile büyüğünden ya da bir uzmandan da destek alabilirsin.

Unutma, sen yalnız değilsin ve bu durum normal değil. Senin ilgiye, desteğe ve en çok da saygıya ihtiyacın var — bunu hak ediyorsun.