Çocuklardan soğudum normal mi?

Ben gençliğimden beri çocukları çok seviyorum. Hep erken evlenip genç anne olmak istedim. 26 yaşındayım şu an ve çocuklardan soğudum ve ilerde istemem gibi. Daha evli falan değilim. Sevgilim de hep diyordu çocuk yorucu düşünelim bu konuyu diyordu. Benim 4 tane yeğenim var. İlk yeğenim (kız) çok güzel ve rahat yetişti. Hala tüm yeğenler arası favorim🤫 bize geldiğinde hep oyun oynayıp pastalar kahveler yapıyorduk beraber. Hep diyordum keşke benim de böyle çocuğum olsa. Neyse bir kaç sene sonra diğer abimin çocuğu oldu (erkek). Zaten erkek altını hiç almadım onda da hiç almak durumda kalmadım çok şükür. Corona döneminde doğdu fazla bebekliğini görmedim. Çok aşırı enerji dolu. Onunla bir şey yapmaktan korkuyorum kırıp döküyor ortalığı. Beni de fazla sevmiyor ablamı seviyor. Annesi ve babası bize bırakıyor çok. Genelde de işten geldiğimde bizim evde oluyor. Yorgun bitkin halde eğlendirmeye çalisıyorum ama katı kurallar var dikkat etmemiz gereken. Diğer yeğenimle istediğimi yapıyordum ama erkek yeğenime tv ve şekerli gıdalar yasak. O da bunları cok seviyor bizim evde annesi babası olmayınca geliyor illa tv izleyebilir miyim diye soruyor. Annesi evde ne yaptın diye sorunca ama tam bu yasakları ilk sayıyor yasak ya hani. Şimdi diğer yeğenimle de o yan yana gelince hiç birine sözüm geçmiyor durduramıyorum. Bide simdi iki tane daha kücük geldi ya felaket oluyor aile buluşmaları. Hep ağlama bağırış. Anneme dedim çocuktan soğudum istemiyorum diyorum deme öyle allah gücenir ilerde çocuğun olmaz. Ya ama öyle böyle değil çok soğudum. Erkek yeğenim söz dinlemiyor diye vurmaya da başlamışlar. Bugün 6 saatir bizde ve hala bizde. Geçen abim dedi ki sen burada kal yat halalar baksın sana. Gerçekten şakadan gerçek oldu biz kalmasın diye laf ederken abim bir şey olmaz dedi. Yengemde dünden razıydı. Çocuğa acıyorum ama gerçekten sabah 5 de en geç işe kalkmam gerekiyor tüm gün yoğun geçiyor yatsı da geç vakit yatamıyorum hemen. Sizce kendi çocugum olursa farklı mı olur?