Arkadaşlar ben boşanmış biriyim 3 aya yaklaştı neredeyse eşime hiçbir duygum yok kırgınlığım da yok dost bir şekilde ayrıldık zaten kırıp dökmeden ama kızıma olan özlemim bir türlü geçmiyor tekrardan barışmakta istemiyorum ne yapmalıyım sizce?
Babalık helede küçükse sevgi dostum onu babalıktan sakın yoksun bırakma carl Jung bu konu hakkında şöyle söylemiş söylemiştir.
Carl Jung’a göre babalık ve baba figürü, bireyin psikolojik gelişiminde oldukça güçlü tepkiler oluşturabilir. Bunu birkaç başlık altında özetleyebiliriz
1. Baba Arketipine Bağlı Tepkiler
Güven ve Özgüven Sağlıklı bir baba figürü, bireyde güven duygusu ve özsaygı oluşturur. Birey, karar verirken ve toplumsal hayatta ilerlerken daha sağlam ve kararlı olur.
Korku veya Endişe Baba figürü baskıcı, aşırı otoriter veya yoksa, bireyde korku, çekingenlik ve kendine güvensizlik gelişebilir.
2. Baba Kompleksi Tepkileri
Hayranlık ve İdealizasyon Baba güçlü ve destekleyiciyse, birey babasını idealize edebilir ve onu model alabilir.
Öfke veya İsyan Baba eksik, aşırı sert veya adaletsizse, bireyde bilinçaltında öfke, isyan veya hayal kırıklığı oluşabilir.
Bağımlılık veya Kaçış Babanın aşırı koruyucu veya yetersizliği, bireyde bağımlılık geliştirme ya da babadan kaçma eğilimine yol açabilir.
3. Anne-Baba Arketipi Dengesi
Denge Tepkisi Anne ve babanın dengeli arketipsel rolleri, bireyde hem duygusal hem de mantıklı düşünceyi dengeler.
Dengesizlik Tepkisi Baba veya anne arketipi eksik veya aşırı baskınsa, bireyde içsel çatışma, kararsızlık veya kimlik karmaşası oluşabilir.
Buda hayranlık ve kız ise hayranlık kavramanı başka erkeklerde arama ya da kendi benlik algısını yolsayarak kendi benlik algısını başka kadınlarda ya da erkeklerde arama davranışını oluşturur kızına ve kendine iyi davran...
Öncelikle harika bir babasın ve seni Bukadar harika baba yapan şey, içindeki cevheri çıkaran şey de o minik prenses bunu ona borçlusun ☺️ bir kaç önerim var elbette uygun olursa senin için sevgiler 🙏🏻
Sadece kızın için eşinle yakın olacaksın onun dışında kısacık ömründe evladınla ayrı kalma gibi bi acıyla baş edemezsin.. Bu sana haksızlık , umarım her şey yoluna girer doyarsın kızına ❤️🩹
Görme hakkı konusunda nasıl bir anlaşma sağladığınızı bilmiyorum ama sanıyorum o çözülmeli avukatınızdan destek alıp yasal olarak adım atmakta fayda var böyle işlerde…
Ah canım, seni o kadar iyi anlıyorum ki! Ben de iki çocuk annesi olarak bazen çocuklarımla ayrı kaldığımda hemen içim burkuluyor, burnumda tütüyorlar 💕. Kızını özlemen çok doğal, çünkü aranızdaki bağ eşsiz ve hiçbir şey onun yerini tutamaz. Barışmak istemiyorsan, bu duyguyu suçlulukla karıştırma sakın. Kızınla vakit geçirebildiğin her ana sıkı sıkı sarıl, telefonla görüntülü konuşun, ona minik sürprizler yap, hatta sesli masal oku! Annelik diliyle söylüyorum; çocuklar anneleriyle ya da babalarıyla geçirdikleri samimi ve küçük anları asla unutmazlar. Unutma, kalbinin sesini dinle, özlem sevgini büyütür ama üzülmekten gelebilecek kırışıklıkları da boş ver, bak sonra bana gelip "Doğa bende niye kaz ayağı çıktı!" diye sorarsın 😄👩👧👦.
Kızımı istediğim zaman görebiliyorum bir kısıtlamam yok ama aramızdaki mesafe fazla ve işlerim çok yoğun diye sürekli gidemiyorum maalesef. 1.5 yaşında
Biraz sabretmen gerekiyor anladığım kadarıyla çünkü yaşı çok küçükmus Hayattaki sorumluluklar ve koşuşturmanin bizi sevdiklerimizden ayırması ( araya mesafe koyması ) gerçekten üzücü
İstesen de istemesen de alışıyorsun. Benim abimle yengem de boşandığında kız yeğenim 9-10 yaşlarında falandı. Abim ki kızına çok fazla düşkündür hiç kıyamaz, her istediğini alır vs ama o dahi boşandıktan sonra "zamanla her şeye alışıyorsun" dedi.
Haftada 2 gün görmeye alışıyor, kızının büyüdükçe onu her gün aramamasına alışıyor. Mesajına o çocukça aşkla cevap verilmemesine alışıyor. Çünkü büyüdükçe çocuklar değişiyor, değiştikçe de büyükler zorlayamıyor. Fakat size verebileceğim tek tavsiye özellikle okula başladığında arkasında olduğunu hissettirmeniz. Bunu dolu dolu hissetmesi lâzım. O gücü anneden değil, babadan alan çocuklar daha cesur ve ayakları sağlam yere basan insanlardan oluyor.
sevindim. yorumlardan anladığım kadarıyla ilk 1 yaşı beraber geçirdiniz ve şu an ayrı şehirlerde yaşamak durumundasınız. 2 yaş civarı hem sizler için biraz daha sancılı geçer hem de babaya bağlanma süreci devam eder. mümkün oldukça sık görüşmeniz, beraber bir şeyler yapmanız, onunla konuşup bir şeyler paylaşmanız, sevdiği oyunları oynamanız ikiniz için de faydalı olur. okul çağından önce boşanma kavramını anlayamayabilirler ki yaşı gereği birlikte yaşadığınız zamanı da pek hatırlamayacaktır. ama ayrı evlerde yaşasanız da babanın varlığını bilmesi, istediği zaman ulaşılabilir olması önemli. aranızdaki sevgi bağı kuvvetli olsun ki başka kişilerde o sevgiyi aramak durumunda kalmasın.
önemli günleri (doğum günü, kreşe başlama, yılbaşı gibi) beraber geçirmeniz kıymetlidir ya da rahatsız olmayacaksanız beraber tatil/seyahat planları yapılabilir. bunların dışında anne baba çocuk beraber vakit geçirebiliyor olmanız gerekir örneğin akşam yemeği beraber yenilir/hafta sonu beraber geçirilir sonra siz kendi evinize yatmaya gidersiniz. hayatlarınızda başka kişiler olabilir, eğer varsa çocuğun bu kişileri anne/baba figürü yerine koyması için ortam hazırlamayın. biraz daha büyüdüğünde çocuğu birbirinize karşı kullanmayın ya da eski kavgaları, geçimsizlikleri çocuğu diğer ebeveynden uzaklaştırmak için gündeme getirmeyin, ne yazık ki bu çok yapılıyor.
aynı şehirde yaşama imkanınız varsa bunu eski eşinizle konuşun, aynı mahallede aynı sitede oturmak gibi alternatif seçenekler var ki bu çocuk için büyük kolaylık, böylece siz de daha sık görüşebilirsiniz kızınızla. anneden ayrılmaya alıştığı zaman belli dönemler sizin evinizde de kalabilir, odası kendi eşyaları da bulunursa daha rahat hisseder. bazen sizin evinize gelsin ki sizin evinizi de benimsesin. psikolog/psikiyatriste gidiliyorsa da hem anne hem baba beraber gitmenizi öneririm, diğer doktor randevuları için de geçerli. tekrar barışmayı düşünmüyorsanız imkan varsa bir tarafın diğerinin olduğu şehre (hatta mümkünse yakın adrese) taşınması en ideal seçenek olur. hem anne hem babayla vakit geçirme fırsatı bulur ayrıca ayrılıktan da nispeten daha az etkilenir. ya da sizinle kalabilecek yaşa geldiğinde kendi şehrinizde evinize/işinize yakın kreş tercih edebilirsiniz. şu anki durum için de mümkün olduğunca sık gidebilirsiniz/hafta sonu orada kalabilirsiniz ya da kızınız sizinle durabiliyorsa belli dönemler yanınıza alabilirsiniz.
Anladım verdiğin bilgiler için teşekkür ederim ve bunlar zaten uyguladığım şeyler benim kızım benim herşeyim tabiki her zaman her koşulda yanında olucam
Ama yakın yaşama işi biraz saçmalık boşanmanın bir anlamı kalmaz o zaman çocuğa hiç ayrılmamışız gibi hissettirmek ilerde hem çocuğu hemde bizi çok zorlar
Çok yoğun çalışan bir insan olmama rağmen kızıma her haftasonu giderim yanında olurum haftaiçi de sürekli görüntülü arar oyunlarına eşlik eder onunla muhabbet ederim
boşanmanın anlamı kalmaz değil aslında. devam etmeyen şey sizin aranızdaki duygusal ilişki. çocuk bunu görüyor, biliyor ama hem anne hem babayla daha çok vakit geçirme fırsatı buluyor. ailesiyle zaman geçirme hissini yaşıyor ama günün sonunda ayrı evlere dağıldığını (atıyorum babanın kendi evine döndüğünü) biliyor. özellikle aynı site örneğini çok gördüm, tabii her ailenin dinamiği farklı
belli bir yaşa kadar pek kavrayamayacak zaten ama anne babanın kendi aralarında bir birlikteliği kalmadığını kavraması önemli. alternatif önermek istedim ama biriniz evlenirseniz işler karışabilir bu durumda da. en azından mümkünse aynı şehri düşünmelisiniz. yoksa istediğiniz sıklıkta görüşememek sizi de zorlar. çocuk da bir süre sonra çağırmaya başlayacaktır yanına :)
Olan niye her zaman ki gibi çocuklara oluyor. mutsuz bir ailede buyumektense ayrılmak en iyisi ama maalesef o cocuk hayatı boyunca bu eksikliği hissedecek kolaylıklar dilerim
0
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
1 yıl
Aynı şehirde olmalısın tek çözümü bu şehir değişikliğinin çözümünü bul
Tabii ki olmaz. Herhalde minik bir kız ve babalar için kızları çon kıymetlidir kendi eşimden biliyorum. Allah yardımcın olsun ama şu an çok yeni bir ayrılık. Zamanla özlemin dinecek demeyeyim ama bu duruma alışacaksın.
Paylaşamama gibi bir durum söz konusu olamaz. Sonuçta sizde ve annede olacağı günler bellidir. Ne siz çocuğu alıkoyabilirsiniz ne de annesi. Çocuk büyürken bu şekilde büyüyeceği için psikoloji de etkilenmez. Ama daha ileride sizler onun tüm etkinliklerine eşli olarak katılacaksınız ve çocuk bir süre sonra sizi aynı evde isteyebilir ☺️
Dostum emin ol ne kqdqr gördüğün değil ne kqdqr kaliteli vakit geçirdiğin önemli.. İlk başlarda bu duyguda o'uyor sun zamanla geçirdiğin vakte ve ona odaklanınca bir çok ebeveyden dqha kapsamlı zaman geçiriyorsun.. Bu burukluk hissi ilk başta pek yakanı bırakmıyor.. Ama sonrq kızın onu senden alacak merak etme... :)).. İstediğin zaman görebilmek çok büyük avantaj çoğu insan haftada ya da ayda 1 görebiliyor.. Kıymetini bil
Öyle evet ama boşanmamdaki nedenlerden biri olan borçlardan dolayı sürekli çalışmak zorundayım abi geriye kalan vakitte farklı bir şehire gidip kızımı görmeye yetmiyor işte