Çocukları sever misin. Sana nasıl bir enerji veriyorlar?

O kadar masumlar ki, dünyadan bihaberler... Onların masumiyetini izlerken kendimden utanıyorum çoğu zaman... Bazıları içine kapanık olsa da, genelinin enerjisi mükemmel.

Çok seviyorum. Annemlerin komşusunun minik oğlu ile oynadık bayramda bir süre. Çocuklar genellikle saf, doğal ve samimi bir enerji yayarlar. Onların enerjisi, olduğu gibi olma halinden gelir; düşündüklerini gizlemezler, ne hissediyorlarsa onu gösterirler. Bir çocuk mutlu olduğunda gözlerinden okunur, üzgün olduğunda saklamaz, heyecanlandığında coşkuyla hareket eder. Ayrıca, çocukların enerjisi genellikle neşeli ve bulaşıcıdır. Hayata dair büyük kaygıları olmadığı için anın içinde yaşarlar ve bu da onlara özgü bir canlılık katar. Yeni şeyler keşfetme arzuları, küçük şeylerden büyük mutluluklar çıkarabilmeleri ve sınırsız hayal güçleri onların enerjisini besler. Öte yandan, çocukların enerjisinde bir güven duygusu da vardır. Sevildiklerini hissettiklerinde, bulundukları ortamda güvende olduklarında içtenlikle bağ kurarlar. Yargısız bir sevgi gösterirler ve karşılığında da aynı sıcaklığı beklerler. Bu enerji, yetişkinlerin çoğunda zamanla kaybolabilir ya da bastırılabilir. Ama bazı insanlar çocuklardaki o doğal samimiyeti ve neşeyi koruyarak büyürler, bu da onların çevresindekilere sıcak ve çekici bir enerji yaymalarını sağlar.

Çocuklar sevilmez mi hiç. Masum melek onlar. Hepsi doya doya gülmeyi hakediyor. Dünyanın bir yerlerinde kim olursa olsun acı çeken çocukları görünce insan bir kere daha soğuyor hayattan. Ağlayan bebek bile görmeye dayanamıyorum ben. Hepsi gülsün mutlu olsun istiyorum