Çok kararsızım. aldırmanın günahı çok mu büyük?

Ben 3 yıldır evliyim. Bir oğlum var 2 yaşında. Ben 1. Hamileliğimi çok ağır bir depresyonla geçirdim ilk zamanlarda. Eşimle kavgalarımız ozaman başladı. Aşırı soğudum ondan. Ve hep daha kötüye gitti 2 sene boyunca. Bu yıl boşanma davası açmıştım. Evden çıkarttım onu. 3 ay çocuğumla yalnız yaşadım kendi evimizde. Mahkeme evden gitmesi gerektiği kararını vermeden ben annemde kalıyordum. Toplam 5 ay ayrı yaşama sürecimiz var. En son Kasım ayında tekrar eve aldım. Çabalıyordu. Ve benim için bir şoktu ama hamile kaldım. şu an 7. Haftadayım. Yine depresyon geçiriyorum. Pişmanım eve aldığım için. Daha dikkatli olmadığım için kendime çok kızıyorum. Hergün aldırmak konusunda bir şeyler okuyorum. Aldıran kadınların yaşadıkları psikolojiyi okuyorum. Ben eşimi genel olarak çok sevmediğimi fark ettim. Ona karşı hep bir soğukluğum var oda farkında ama nedense çocuk istiyor yine de ve o seviniyor hamile olduğuma.. anlam veremiyorum. Halimide görüyor. Karşısında hüngür hüngür ağladım da. Onu suçluyorum.

Bizim evliliğimiz ömür boyu gitmez biliyorum. Bir taraf soğuyunca yürümüyor. Ayrılmam gerektiğini biliyorum.. ama şimdi birde 2. Çocuk geldi kafayı yücem ne yapacağım bilemiyorum