Çocuğun başarisi ailesine mi bağlıdır yoksa tamamen kendi yeteneği mıdır?

Peki ailesi yol gostermemis rehberlik etmemiş fakat çocuğun gerçekten de yeteneği var çocuk ileriki yaşlarda bu yeteneğini kesfedemeyip bir şey ogrenmemisse ailenin yüzünden mıdır? Yoksa kendi beceriksizliginden mıdır?

Peki ailesi suçunu kabul etmeyip tüm suçu çocuğunun üstüne atıyorsa ne yapılmalı?

Her türlü başarı gösterip ailesi o başarılarını görmezden gelip istediği gibi bir başarı elde edemediği için sucluyorsa?

Ama istedikleri başarı o olmadığı için çocuğun gösterdiği diğer başarılar gözünde sıfır. Atıyorum aile çocuğunun tıp okumasını istiyordu komşunun oğlu kazandı ama kendi oğlu kazanamadı. Fakat komşunun çocuğunu annesi babası bütün imkanlarini kullandı ve üstünde durdu kurslara gönderdi fakat bu çocuğun anne babası bu çocukla fazla ilgilenmedi kursa göndermedi yol göstermesi çocuk kendi kendine yetişti ama kaynaklar kısıtlı en önemlisi üstünde durulması çocuk bilinçsiz yetişti. Başka alanlarda başarı gosterdi mesela sesi güzel muhteşem şarkı söylüyor ya da çok iyi yüzüyor. Çok iyi basketbol oynuyor. Ama tıp kazanamadi. burada tıp kazanamadi in sebebi ailesi mi çocuğun tembelliği mi?

En temelinde yine çocukluk ve yetiştirilme tarzı yok mu? Mesela şöyle bir örnek vereyim. Çocukta yüzme kabiliyeti var fakat anne babası çocuğa dersten başka bir şey göstermemis. Havuza denize izin vermemiş. Halbuki ailesi o 4 yaşındayken havuza kursa goturseydi çocuk 17 yaşında olimpiyatlara katılıp şampiyon olacaktı belki. Ama ailesi çocuğa bu imkanı vermedigi için çocuk yüzmeyi geç öğreniyor ve böyle bir şansı kalmıyor. Bunun gibi düşün. Tıp fakultesini kazanmanın temeli de çocuğa ufakken ders çalışma bilincini aşılamak ya da küçükken kurslara gönderip derslerinin temelini o yaşta atmak gerekli tavsiyeleri verip onun bir hedef belirlemesine destek olmak gibi

Ama bunu yapmak yerine assagilamak işte çalıştırılmak sadece okula gönderip derslerinin nasıl olduğuyla ilgilenmemek öğretmenlerinin kötü olup okulu sevdirmememsi derslere karşı travma gelişmesi gibi

Çocuğun kendi bilincine gelip ders çalışma isteğinin olmaması temelinin kötü olmasindan kaynaklı değil midir? Belki çocuğa uygun çalışma ortamı sunulmamistir. Ya da çocuğun psikolojisini etkileyip küçükken ona başarısızlık duygusu empoze edilmiş olmuş olup çocuğun başarısızlığı çocuğa mi yıkılır?

Yani bu durumda suçun temel ksynagi çocuk müdür ailesi mi?

Yani olay tamamen ailenin bilinci ve yönlendirmesi. Örneğin zengin kültürlü eğitimli bir aile çocuğu düşün bir de cahil eğitimsiz tek amacı ekmek parası geçim derdi olan bı ailenin çocuğunu düşün. simdi bu iki çocuğu karşılaştırdığımızda ikisine ingilizce dil eğitimi almak istesin olaylar şu şekilde gelişir. Zengin kültürlü bir aile çocuğu için düşünür der ki benim çocuğum dil öğrenmeli ilerde başarısı için gerekli bır eğitimdir. Çocuğumuza özel eğitmen tutup ingilzice öğrenmesini sağlamalıyız der. Cahil eğitimsiz tek derdi geçinmek ilan bir ailenin çocuğuna gelince ailesi zaten cahil İngilizcenin önemini bilmez belki düzgün Türkçe bile konuşamaz. Tek görevinin çocuğunu okula göndermek olduğunu zanneder. cocuk ufakken ingilzice in gelecegi için önemli bir şey olduğunu düşünemez çünkü çocuk hep eğlenmek ister. Cahil anne baba İngilizcenin önemini bilmediği için çocuk ingilizce eğitimi göremez. Sadece derslerde görür ama okulda derselrde öğretilen ingilzice yetersizdir. Zaten çocuk doğası gereği ders istemez oyun ister. Şimdi bu iki çocuk büyüdü. Zengin ailenin çocuğu zamanında ingilizce eğitimi aldı Şakir sakir ingilizce konuşuyor. Avrupa'ya gidiyor ticaret yapıp iyice kendini geliştiriyor. Cahil ailenin çocuğu ingilizce ogrenemedi. Başarısız oldu. Bu çocuğun başarısızlığı kendinden dolayı mıydı ailesinden kaynaklı mi?

Çocuk kendi kendine başarılı olamaz mıydı?

Mesela çocuğu 3 yaşında yetiştirip bilinclendirilip kendi hedefine yollamak mi yoksa çocuğa hiçbir bilgi ve yönlendirme eğitim desteği verilmeden kendi çabasını göstermesini beklemek mi doğru olan?

Yani çocuğa yön vermeyen aile temel sebebp mıdır?

Tıpkı bir bina yapılırken inşaası yapılmadan önce temel atılması gibi değil midir ailenin çocuğa karşı tavrı yonelndirmesi yetistirmesi?

O binanın temeli düzgün olmadıktan sonra çocuğun kendine olan bütün inşaası hedefleri her ne olursa olsun yıkılmaya mahkum mudur?

Peki ailesi yol gostermemis rehberlik etmemiş fakat çocuğun gerçekten de yeteneği var çocuk ileriki yaşlarda bu yeteneğini kesfedemeyip bir şey ogrenmemisse ailenin yüzünden mıdır? Yoksa kendi beceriksizliginden mıdır?

Peki ailesi yol gostermemis rehberlik etmemiş fakat çocuğun gerçekten de yeteneği var çocuk ileriki yaşlarda bu yeteneğini kesfedemeyip bir şey ogrenmemisse ailenin yüzünden mıdır? Yoksa kendi beceriksizliginden mıdır?

Ailesi suçu çocuğunda arıyorsa yeteneğin yoktu vb. Gibisinden ne yapılmalı?

Yani çocuk mu suçlu ebeveyn mi suçlu bu durumda?

Her türlü başarı gösterip ailesi o başarılarını görmezden gelip istediği gibi bir başarı elde edemediği için sucluyorsa?

Bu son soruydu

Peki ailesi yol gostermemis rehberlik etmemiş fakat çocuğun gerçekten de yeteneği var çocuk ileriki yaşlarda bu yeteneğini kesfedemeyip bir şey ogrenmemisse ailenin yüzünden mıdır? Yoksa kendi beceriksizliginden mıdır?

Ailesi çocuğu suçluyorlarsa? Assagiliyorsa?

burada suçlu çocuk mu aile mi?