Babam askerlikte ayrılınca oyuncak işine girmişti.. Lagolar uzaktan kumandalı arabalar barbie le hatta kocaman evleri. Her turlu oyunca vardı o yüzden bir şey isteyemiyorduk :)))
Evet alındı ama o an alınmadı. İstediğim an olmadı yani. Hatırlıyorum o günleri, o kadar heyecanla beklerdim ki şimdi ise bu yüzden aileme hep minnet ettim çünkü gerçekten beklemeyi böyle öğrendim. Ve ben şimdi bile bir şey istediğimde alırken o heyecanı hissediyorum ve sonradan anlıyorum ki ben o heyecanı yaşamayı gerçekten çok seviyorum.
Hayır, babam en sağlam ve iyisini alacağım diye o istediğim süslü püslü çantaları alamadım ortopedik beli destekleyen çantam vardı hiç sevmiyordum ama 🥺
Bana zaten hayatımda hiç bir zaman seçme hakkı veren bir ailem olmadı ama hep sevdiler beni bir şeyim eksik olmadı hiç çok şükür babam hep elinden geleni yaptı yapıyorda. Ama onlar öyle görmüş onlarda iyi bir ebeveyn modeli veya öğrenecekleri imkanlar yoktu o zamanlar şimdi ki gibi.
Hayır. Hiçbir çocuğun her istediği alınmamalı. Ama bence ben çok güzel bir çocukluk geçirdim. Atarim vardı. 5 yaşımda ilk bilgisayarım. Akülü arabam, bisikletim.. Hiç eksik hissettirmediler Allah razı olsun.
Şimdi bir düşündüm de çok mutlu oldum yine:) bu güzel soru için ayrıca teşekkürler.
Nerdeyse evet :)) istediğimi yaptıran birisiyim Bana da evcilik köşesi almıştı ablam onu hatırladım 🥹 hep onunla oynuyorduk Sonuç annem birisine verdi az büyüyünce 🤦🏼♀️
Hayır, zaten bişey istemezdim bir gün bir şey beğenmiştim istedim annem hayır dedi o günden sonra da bir şey istemedim hiçte ısrarcı olmamıştım şimdikiler gibi..