18 ve 20 yaşında çocuklarinız olsa nasil davranırsınız?

"Çocuklarınızla 7 yaşına kadar oynayın, 15 yaşına kadar onlarla arkadaş olun, 15 yaşından sonra ise istişare edin." demiştir Hz. Ali.

Bahsettiğin yaşlar, öncesinde çok iyi bir bağ kuramadıysan kendilerini sana açamayacakları yaşlardır. Çocuklarının kötülüğünü kimse istemez ama bizim olduğumuz gibi onlar da bir birey olma yolunda ve illaki hatalar yapacaklardır, önemli olan bunu bizimle paylaşabiliyor olmaları ve desteğimizi hep hissetmeleri.

En iyi nasihat örnek olmaktır, örnek olun ve sizinle sohbet etmekten keyif almalarını sağlayın. Bence o zaman onlar da bazı şeylerden isteyerek fedakârlıkta bulunacaklardır.

Halil Cibran'ın şiiriyle sonlandırmak istiyorum:

Çocuklar Sizin Çocuklarınız Değil

Çocuklar sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayatın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da, sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz, ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır.
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez,
Dünle de bir alışverişi yoktur.

Siz yaysınız, çocuklarınız ise,
Sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu, sonsuzluk yolundaki hedefi görür.
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek,
Okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin.
Çünkü okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar,
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

Karışma zaten ne gerek var