Bu bir fikirdir ve değişebilir. Sürekli olarak bu konuyu konuşursanız bir kadın bunu inat Konusu yaparak daha çok agresiflesir. Hatta kendisini sadece çocuk doğurmaya yarayan biri olarak görebilir. Kadınların abartma konusunda sınırı yoktur. Bunun yerine ona değer verdiğinizi ve iyi arkadaş, sevgili, dost ve eş olabileceğinizi gösterirseniz evlendiginizde belki de o talep edecek çocuğu, belli mu olur?
Bu duruma göre değişirdi. Eğer çok seviyorsam eşimi önce bir sorgularım, izah eder sebeplerini eğer onun anlayacak, çocuğum olmasını istemeyeceğim kadar seversem istemem o isteyene kadar, ha istemezse de skık tı yok. Bizim de olmasın der geçerim. burada sevginin miktarı fedakarlığı belirler.;)
Çocukları ve hayvanları seven biri olması önemli benim için. Çocuk istemeyen bir erkekten gerçekten âşıksam vazgeçmezdim ama istese bu daha daha fazla mutlu eder beni. Bu konuyu da tamamen karşılıklı aşka ve güvene bağlı görüyorum..
muhtemeleb biir sorunu var kadın en çok çocuk ister ben anne olmak isterim çok farklı bir his kutsal bişey tabiki herkesin olmayabilir ama muhtemelen bir sorun var eger yoksa şu an öyle diyordur bir kadının fikri evlendikkten sonra çok kolay değişir
Katılmıyorum size bende istemeyen biriyim ve sağlık açısından hiç bir problemim de yok 10 yıl oldu evleneli fikrim de değişmedi aksine evlendikten sonra istememeye başladım sadece başka bir insanın sorumluluğunu almak istemiyorum kendi hayatımın önüne geçecek birini istemiyorum ondan
ya da eşiniz o güveni vermiyordur o zaman siz belki de sorumluluk almayı sevmiyorsnzda bende hiç sevmem bir saat sever bi tarafa atarım ama insan kendi çocugunu seviyor sorumlulugunu alır ben aslında kendimden de örnek verdim ben sevdigim adamın bile sırumlulugunu alamam bir kardeşimin ailemin ve bir yuva kurmak için düşünyorum yuvanın da alamam ama çocuk isterim olur alır insan senden bişey sonuçta... tabiki tüm sorumlulugu almak için doğurmak için sadece benim kararım olmalı eger sonra karşıdaki ilgi veremeyecekse tamamen ona bakabilecek ve sevebilecek ilgiyi verebilecegim seviyeye geldgimds düşüneblirim... Yani bilmiyorum.. şu sıralar onu da yaparım ama böyle bir dünyaya getirip belki bi kaç yıl sonra savaşta onu kaybetme korkusu sarıyor beni henüz meydana gelmeyen çocugum için... hergün ölen ve yanan bebekleri görüyorum..
Eşime güveniyorum ama sorumluluğu çok büyük ve ben o sorumluluğu almak istemiyorum o yüzden eşimle bize benzeyen bir çocuk tabi güzel olurdu ama dünyanın durumu ortada ve bencilce geliyor bana o yüzden emin olmayan insanlar ürememeli o yüzden bunlardan biri de benim AA tatlı olur hadi olsun demek bencilik maddi manevi destek olsak bile gün geçtikçe her şey daha kötüye gidiyor bilinmezligin içine atmak saçmalık zaten bu tarz şeyleri de düşünüp kendime dert etmek istemiyorum zaten kendimiz zar zor yaşıyoruz bir de başka canlı için bunun derdini üstlenmek zor gelir ama isteyen olur tabi hakkını verebileceğini düşünen olsun herkesin kendi düşüncesi değinmek istediğim anne olmayı istemek ne kadar normal bir durumsa istememek de o kadar normal bir durum
sizi tebrik ederim buda bir cesaret çünkü bunu tatmak isteyip yapan ama ne anne ne baba olmayı hak etmeyen o kadar insan var ki sırf onları bir arada tutsun diye yapmak ne ladar bencilce..
Hanımefendi o zaman herkes gay lezbiyen olsun demi yani saçmalamayın tabi çocuk yapmak için evlenecek adam gayrimeşru çocuk yapmaktansa evlenip çocuk yapsın
Anneliği içimde hissetmek isterdim. Hayatım boyunca nasıl bir duygu olduğunu bilemeyeceğim. Çünkü çocuk fikri çok zor geliyor bana. Şimdiden yoruldum. 🤣