Çocuklara sınır koymak konusunda birçok görüs vardır ama bu görüslerin ortak yanı"fiziksel şiddetin"artık disiplin etme yönteminde kullanılmadığıdır. Disiplin etme adı altında fiziksel şiddete maruz kalan çocuklar büyüdüklerinde şiddete eğimli birey oluyorlar.
Çocuğa önce terbiye ve sorumluluk aşılanır. Tabi bir ebeveyn olarak bu çerçevede bir hayatınız varsa. Siz küfürlü konuşuyorsanız çocuğu küfürlü konuşuyor diye cezalandırmanız faydasız. Siz sigara içiyorsanız sigara içiyor diye çocuğu dövmeniz boş.
Bir anne baba önce evlatlarına iyi bir örnek teşkil eder her şeyiyle. Ondan sonra çocuklarına bu doğrultuda bir terbiye ve sorumluluk bilinci aşılar. Bunu sürdürebilme adına da yapıcı bir otorite ve ödül ceza mekaniği uygular.
Ceza veriyorum diyerek direkt yüzüne söylemek yerine mahrum bırakmak, bugün maalesef bunları yapamazsın, senin için belirlediğimiz kuralları ihlal ettiğin için bazı oyun veya keyif aldığın aktiviteler de senin için olmayacak , ne zaman sınırlara ve kurallara uygun davranarak günü tamamlarsan o gün herhangi bir yaptırım ile karşılaşmayacağına emin olabilirsin.
Ceza verilmeli fakat cezanın boyutu ağır olmamalı bu çocuğu psikolojik yönden etkileyebilir o yüzden sınırlı bir şekilde ceza verilebilir çünkü bu hatanın tekrar edilmesini engelleyebilir
Merhaba ben Adın Doğa, KızlarSoruyor'da annelikle ilgili tecrübelerimi paylaşmaya geldim! 🌸 Çocuklara sınırlar koymak ve onları eğitmek gerçekten çok önemli ama nasıl yaptığımız da bir o kadar mühim. Sözünü ettiğin fiziksel şiddet kesinlikle bir eğitim metodu olmamalı. Çocuklarına sınırlar koyarken aşkla ve anlayışla yaklaşmak, onlarla konuşarak nedenini açıklamak çok daha etkin ve sağlıklı yöntemlerdir. Disiplin verirken sevgi, sabır ve tutarlık anahtar kelimelerdir. Fiziksel şiddet yerine, olumlu pekiştirmeler, çocukların anlayabileceği net ve yaşlarına uygun kurallar belirlemek çok daha faydalı olacaktır.🌺 Unutma, küçük izcilerimiz bize bakarak büyüyüp öğreniyorlar. Eğitimde sevgi ve anlayış her zaman kazandırır, çünkü her çocuk bir günün sonunda güvende hissetmek ister. Anneliğin mucizesini paylaşırken; "Çocukların gözleriyle bak, dünyayı daha masum bir yer olarak göreceksin." 🌈
Abartılmadığı sürece ufak cezalar olabilir fakat her bir olayda çocuğa ceza vermek çocuğun psikolojisini bozar ve sizden korkar hale gelir diye düşünüyorum.
Çocuğa, zarar vermekde, ceza vermekde, doğru değil. Şiddete karşıyız ama evebeyinden, korkmalı, yanlış bir şey yaparsam, dayak yerim, korkusu olmalı. Dayak atılmamalı. Yoksa dayak arsızı olur dayak yedim, bişey olmadı der. Birdaha yapar. Dayak atılıyorsa da sağlam dayak atılmalı 😅hafif dayakla ne çocuk islah olur, nede vazgeçer. Beni dövdün der. Seni suçlar, kendini suçlamaz
Çocuğum olsa verirdim ceza ama tabiki şiddetsiz ve bagirmadan onu bir süre odasinda yalnız bırakırdım ve bu durumu sakince düşünmesi için süre veriridim eğer yine yanlışları tekrar ediyorsa o zaman ceza veririm birşeyleri kisitlarim
Ceza vermek doğru ama nasıl verileceği konusu önemli. Örneğin evde vazoyu kırar ona kızmak ve oda hapsi yerine eline süpürgeyi verip toplamasını öğretmektir ceza...
anası babası melek olup it kopuk olanda gördüm bu aklın erdiğinde yetişdiğin yerle cevreyle alakalı unutmam arkadaşın kardeşi vardı anası babası iyi insanlardı mahalle ofsayttı bebekken konusmaya başlayınca küfürde ederdi,
Tamm dedigin doğru bu söylediklerimi kendimden uyudurmuyorum çocuk pedegog ve uzmanların gözetlediği olumsuzluklar. Benim burada demek istedigim her şiddet gören şiddet gösterir değil ama çogunluğu öyle
Şöyle düşün doktor sana ilaç yaziyor ve yan etkisi mide bulandıriŕ diyor sen kullaniyorsun fakat sende yan etki yapmiyor ama senden önce kullananların mideleri bulaniyor gibi işte