Narsist bir annenin kızıyım. Kendimi nasıl geliştirebilirim?

Narsist bir annenin kızıyım. Annem küçükken hep aşağılayıcı sözler söylerdi şiddet de uygulardı. Çok küçük bir hata yaptığımda beni aşağılardı. Hiçbir zaman bana güzel bir sevgi veremedi ya da ben hissetmedim. Dışarıda komşularımızın yanında veya arkadaşlarımın yanında bile bana vurduğu zamanlar oldu. O zamanlar sadece ağlardım ve üzülürdüm. Kendimi anneme karşı savunmazdım bile. O zamanlar küçüktüm tabi pek bir şey bilmezdim bu hallere geleceğimi hiç bilmezdim. Şimdi de bu yasadiklarim sürekli aklıma geliyor, yaşadıklarımdan değil yasayamadiklarimdan dolayı sürekli ağlıyorum ben geçmişi unutamıyorum. Bir kez olsun isterdim annemden sevgi görmek, annemin beni desteklemesini isterdim. Bu konuları açınca sürekli tartışıyoruz bana diyor ki çok rahat büyüdün, bir elin balda büyüdün. Hayır, hiç de öyle büyümedim. Ben varlığın içinde yokluğu öğrendim. Hangi istediğim oldu ki? Çocukluğuma dair guzel hatıram var mı ki? Okulda bir gezi olsa gönderir miydiniz? Hayır. Okula servisle gidiyorum diye mont almadığınız günleri hatırlıyorum be. Hava soğukken dondugum için her sıra olduğumuzda arkadaşlarımın arasına sokulduğum günleri unutmadım. Keşke yoklukla büyüseydim de anne sevgisi, şefkati görseydim... Böyle bir ailede büyüyünce çocuklar kendi benliğini yitiriyorlar, kendilerini kimseye karşı savunamıyorlar, özgüven hiç olmuyor zaten. Kısacası pısırık bir şekilde tabir edilen insanlar oluyorlar. Hiçbir başarıları da olmuyor. 2 sene mezuna kaldım diye yüz karası olmuşum, öyle söyledi annem. Beni işe verecekmiş okutmayacakmış. İşe gidince de ceyizimi hazırlayıp evlenecekmisim. Hayat bu mu ya? Ben okumayı çok isterdim ama ne heves kaldı ne de istek... Şu anda da sınava hazırlanıyorum. Özgüvenim yok. Kendimi geliştirmek istiyorum. Ne yapmalıyım? Lütfen bana yardım edin.