Kocam 30, ben 22 yaşındayım. O çocuk istiyor ama benim için erken. Haksız mıyım?

Hayatının hangi döneminde olursa olsun hamilelik yine zor ve çocuk bakmak yine zor olacak. evliligin tadını çıkarmaktan kastınız ne bilmiyorum ama.. gezmeye, eşle dolaşmaya vs hiçbir zmaan doyulmaz. bence ilerde çocuk düşünüyorsa şimdiden dogurmali

@Umutsuzvaka0307 Katılmıyorum. Doyuluyor. En azından bende gezmiştim, bende görmüştüm, diyorsunuz. Çocuğunuz olduktan sonra ilk bir kaç sene tatili, gezmeyi, tozmayı, rahat rahat bırakın çay kahve içmeyi, tuvalete gitmeyi bile özlüyorsunuz. Hiç gezmeyen adamın milletin instagramda paylaştığı storyleri görüp iç çekmemesi mümkün değil. Hemen kucağına çocuk verilmiş ve belki eşini bile tanımamış, çünkü eşiyle seyahate çıkma fırsatı olmamış. Kadınlığın tadına varmak lazım, anne olmadan. Çünkü doğumdan sonra bir müddet kendinizi sabah akşam sağılan inek gibi hissediyorsunuz.

Evet yazdiklarinizda çok çok haklısınız. ama işin bı de rahatlığa alışmak boyutu var. sonra daha zor oluyo

@Umutsuzvaka0307 Yirmili yaşlarda evlenen insanlar gayet rahat davranabilir. Çünkü bence, zamanları var, doya doya yaşasınlar. Bende evlendikten 5 sene sonra hamile kaldım. Geriye dönüp baktığımda şunu söyleyebilirim: Gezdim doya doya. Hem arkadaşlarımla. Hem eşimle. Hem tek başıma seyahatler ettim. Hayatımı gayet yaşadım, güzel yerlerde yemek yedim, kahveler içtim, sohbetler ettim, manzara izledim doya doya, efkarlandım, kitaplar okudum, filmler diziler seyrettim, eğitim aldım, işe girdim, çalıştım, çabaladım, kendimi geliştirdim, insanlara faydalı olmaya çalıştım. Ve şimdi öğrendiklerimi sabırla evladıma öğretmenin vakti geldi. Hayatı, evliliği, zevki sefayı bilmeden, evladıma ne verebilirdim? Gayet idealdi benim için 5 sene.

Yani bilmiyorum herkesin hayatı farklı. ama 22 yaş ve daha beklemek su bu derken neredeyse 30 da anne olmak bana daha zor geliyo. sizin güzel bı hayatınız olmuş ne güzel.. peki şu an da gezmek istemiyor musunuz.. mesela bu yaptıklarınzin hepsini artık yapmiyo musunuz? Ben bunu diyorum.. yine yapılacak yine herşeyi yapmak isticez insanız sonuçta. bu arada da çocuk aradan çıkar büyür gider demek istiyorum.. yoksa sizinle çok farklı düşüncede değilim..

Erken yaşta anne olunca çocuk büyüdüğünde de çok güzel tekrar eşinle arkadaşlarınla harika zaman geçirip bu dediklerinizi yapabilirsiniz mesela.

@Umutsuzvaka0307 “Bu arada çocuk aradan çıkar” diyorsunuz ya, o kısma pek katılmıyorum. Tek çocuk düşünülüyorsa belki evet, çıkar aradan, bir süre sonra da kendi kendine yeter, sizde kaldığınız yerden devam edersiniz. Peki ya birini kreşe verdim ya da okula başladı derken sıradaki gelir ve bu 40 yaşına kadar devam ederse?
Gezmeyi elbette seviyorum, hâlâ da isterim. Ama çocuğum olduğu takdirde nelerden belli bir süre vazgeçeceğimi önceden bildiğim için, birşeyler kaçırıyor gibi hissetmiyor. Kursakta kalmış heves çok korkunç birşeydir. Benim kalmadı elhamdülillah. Genç gelinlere de bunu tavsiye ederim hep. Eşinize bir doyun, gezin, eğlenin, tartışın, sevişin, dövüşün, nihayetinde tanışın, sonra evliliğiniz çocuk eğitmeye uygun zeminse, çocuğunuza çombalağınıza karışın, doya doya büyütün. Ama gerdek gecesinde hamile kaldığını düşündüğüm insanlar tanıyorum. Evliliği oturmamış, düzen oturmamış, muhabbet oluşmamış… En azından gerçekten en azından 1-2 sene çocuk yapmamalı.

Gerçekten sonuna kadar katılıyorum söylediklerinize gerdek gecesi de hamile kalmasın tabiki ama çokta beklemeye gerek yok diyorum özetle. yani çocuk zaten düşünülüyorsa bence beklemesin. karde yapmak istiyorsa onu de beklemeyip arkasına eklesin bence..

Klavye hatalari için özür dilerim bu arada 🙂

Birde şunu eklemek istiyorum.. eşinizi taniyamazsiniz o da sizi tanıyamaz bence..30-40 yıllık evliler ayrılıyor.. kendimden örnek veriyim ben 9 yıldır eşimi tanimamisim içinden bambaşka bi adam çıktı.. benim de öyle..

@Umutsuzvaka0307 İnsanlar değişir azizim. Bunun kadar doğal bir şey yok. Ben kendimden bildiğim üzere konuşur, akıl veririm, siz kendi bilginiz üzere.
Biliyor musunuz, hiçbir erkeğin eşi hakkında şu cümleyi kurduğunu duymadım “tanıyamamışım, içinden bambaşka biri çıktı, 360 derece değişti” ama ne hikmetse, birçok kadın bu cümleyi kuruyor. Enteresan bence.
Benim insanlara güvenmem çok zaman alır. Bilhassa erkeklere. Eşim dahî olsa, tanımam, güvenebilmem lazım. Öyle “zaten hiç tanıyamazsın” diyip, anlaşamadığım adamdan birde çocuk yapacak kadar şuursuz değilim. Bu çocuğu birlikte yapıyoruz, doğum bende olduğuna göre, bana çok çok destek olmalı. Öyle içinden bambaşka biri falan da çıkamaz, bende salarım genlerimdeki psikopatlığı, bak gör kimin nevri dönüyor.

Peki adamla iki yıl evli kaldın ya da beş yıl.. yine kendimden soyleyim evli kaldım çocuk hiç düşünmeyen bir insandım.. neyse evlilik güzel gidiyo vs çocuk oldu. hersey sende aynı olup adam eve gelmemeye başlar çocuktan kaçar. ve çok istediği uğruna ne kavgalar ettiği deli gibi istediği çocuğu eline bile almazsa.. iyi giden evlilik tanıdığın adam nereye gitmiş olacak ve ben ne yapmış olacağım.. haliyle ben de değiştim. sonra eşim bana sen çok değiştin dedi. Eski sen değilsin degilsin. şu an bile çocuğuma bakmakta zorlanıyorum. çocuk sevmiyorum ve bakamıyorum da kafamda kaldırmıyor işin gerçeği.. ama evliliğim iyiydi eşimi iyi tanımıştım ona çok guvenmistim.. sonuç bu şimdi. tqbimak güvenmek vs bilmiyorum iste herkese göre değişiyor..10 yıl sonra yapanda da sorun olabilir.. kendisini hazır hissetmesi lazım kadının bence..

Evli misniz bilmiyorum ama siz napardiniz?5 yıl evli kaldınız eşinizle birbirinizi çok seviyor ve güveniyorsunuz, evet maddi manevi bütün olanaklar tamam. adam dediki her dakika sana yardımcı olacağım söz veriyorum dedi güvendiniz. cocuk oldu.. bütün her iş size kaldı adamin cevabı "zaten dışarda çalışıyorum,"arkadaşlarla gitmem gerek, mesaiye kaldım. dediginde ve bu uzadiginda siz değişmez misiniz?

@Umutsuzvaka0307 Elbette değişirsiniz sizde. Adamına göre muamele dedikleri şey işte bu.
Eşinizle birbirinizi nerde kaybettiğinizi, nerde “değişmeye” başladığınızı bulmanız gerek. Tanıyamamışlık değil ki sizinki. Yaşadığımız olaylara verdiğimiz tepkiler belirler karakterimizi. Önce güven verip, sonra çocuğun yüzüne bile bakmamak öyle mi… bu adamı tanımaya imkanınız yokmuş zaten, çünkü bu bildiğiniz iki yüzlülük. Madem sevmeyeceksin, bakmayacaksın, niye çocuk yapıyorsun? Bende bunu anlamıyorum.
Çocuk doğduktan sonra bir adam evden kaçıp, arkadaşlarıyla evli değilmişcesine, baba olmamışcasına alem yapıp, buna “mesai” diyorsa, eve geldiğinde de en basit ricaya bile “dışarda çalışıyorum ya evde bir rahat ver” diyorsa, kusura bakmayında, benim o adama niye ihtiyacım var? Ömrümdeki rolü ne o adamın, törpü mü?
Tersini düşünün: Bir kadın evini düzenli tutmasa, yemek yapmasa, eşiyle vakit geçirmek için çabalamasa, iki güzel cümle kurmasa, sürekli geç gelse, bir adam bir dakika bile düşünmez ayrılır, değil mi? Ozaman terside kadının hakkı, yok öyle yağma!

Aynen.. dayanamayıp ayrıldım. ayrilirken dünyanın hakaretini yedim neler oldu neler. hepsini yutup geri geldim çocuğum mahvolmustu şimdi beraberiz.. şimdilik herşeye yardımcı oluyo ama iş işten geçti. bana yaptıklarını söylediklerini asla unutamıyorum. boyle de gitmicek çocuğum biraz büyüsün.. çok perişan olmuştu bı daha onu öyle bırakamam aklının biraz yetmedi lazım..

Neyse başınızı agritmayim.. herkes hazır olduğunda yapsın. Allah güç kuvvet versin.. umarım tahmin ettikleri gibi hayatları olur 🙂