Çocuklarla markete gitmek pahalıya mı patlar?

Bana göre hayır. Gözü kalıyor, çocuk bu anlamaz, kıyamam diyip canı çektikçe her şeyi almaya gönlüm hiç razı olmuyor. Kızım 9 yaşında hiçbir zaman bunu alın diye tutturmadı ama sorduğunda dayanamadığım, aldığım oldu. Genelde bir şey almasına ya da atıyorum 10 TL’yi geçmeyecek bir şey almasına izin veriyorum. Şunu fark ettim ne alması gerektiğini söyleyip, kartı verdiğimde kendine de bir şey alabilirsin dediğimde uzaktan durup gözlemledim. Sadece hedefe yönelik hareket edip söylediklerimi aldı. Ona küçükken sınırsız, geniş bir alan sağlayıp ileride daraltmak istemiyorum. Büyüdüğünde yapmasına izin vermeyeceğimiz şeyleri küçükken de yaptırmak istemiyorum. Ne başkasının yediğinde gözü kalsın, ne de canının çektiği her şeye sahip olmak istesin. Umarım düzgün yetiştirebilirim. Bu arada bunlar kendi uyguladığım şeyler doğru veya yanlış kendi kararlarım. Kimseyi hele hele bir anneyi sorgulamak, yargılamak haddim değil. Yanlış anlamanızı istemem. Sevgiler.

Sadece yetiştirmeyle alakası var , benim annem; kardeşim ve benimle konuşurdu , anlatırdı her şeyi alamayacağımızı tatlı bir dille, biz de markette anneme sorar olur derse alır olmaz derse bırakırdık. Ama şimdi görüyorum çocuklar ailelerini kölesi yapmış çocuk önden gidiyor ailesi arkadan, ağlayarak her şeyi yaptırıyorlar. Kesinlikle yetiştirme tarzı çok önemli..

Kızım asla tutturan bir çocuk olmadı ben almıyoruz dersem ısrar etmezdi. Ancak ağlamasın, aman kimse rahatsız olmasın diye ne istese almak elbette pahalıya patlar ve şımarık bir çocuk yaratır. Çünkü çocuklar bunu kullanırlar