Torununu benden kıskanan ruh hastası, kıskanç kayınvalide sorunsalı?

Evliliğimizin 5. yılı. Eşimle severek evlendik. Ben öğretmenim, o da devlet memuru. Memleketlerimiz farklı. Konuya gelecek olursak nişandan sonra onların memleketine, evine gittiğimiz ilk günden kv beni ağlattı."Ben aslında ben boylu poslu kız istiyordum oğluma ama böyle oldu" dedi. Odadan çıktıktan sonra hüngür hüngür ağladım.(Benim de boyum 160. Beni gören çoğu kişi gerçekten beğenir , ben de kendimi asla çirkin bulmuyorum.) Komşuları geldi beni seviyorlar gelin ne hoş, su gibi vs onlar öyle yapar arkandan konuşur diyor. Evlendik yine aynı terane, ben oğluma kimleri istedim boylu poslu babayiğit o seni istedi diyor. Kadir kıymet biliyorum yine olmuyor. Sürekli bana psikolojik baskı uyguluyor. Eşimin evlenince çok borcu vardı, babasına araba almıştı, kendi arabası olmamasına rağmen, yine o boylu poslu gelin konusunu açınca ben eşimi sevdiğim için her şeye katlandım, başka biri olsa bu iş olmazdı dedim. Orada kesildi sesi. Ama sürekli bizi kıskandı. Bebek sahibi olmak istedik,4 yıl boyunca olmadı. Çatlatma iğneleri , aşılamalar sonuç vermedi. Doğal yoldan bir evladım oldu. Gebelikte 8. ayımda korona geçirdim karantinadan çıktım, kontrole gittigimde suyun azalmış dendi. Tansiyon ölçüldü 15/9 çıktı seferde gebelik zehirlenmesi denildi. Bebeğim 36 haftalık alındı, bu serüven de böyle başladı. Maalesef lohusalık sürecimi kayinvalidemle geçirmek zorunda kaldım. Onun kötü olduğunu biliyordum ama psikopat olduğunu yeni öğrendim. Bebeğimi benden kıskandı. Sütüm az olduğu için mama destekli gittik, o mama verip ilgilendiği için benim meme vermemi istemedi, ben bunu anladım, hissettim. Çocuğumu emzirmek için aldığımda haset bakışlarını yakaladım. Bebeğimle sürekli o ilgileniyordu. Bebek onda değil bende susunca kıpkırmızı oluyor, nefes alış verisi değişiyordu. Eşim annesinin kokusunu tanıyor deyince, o anne kokusunu ne bilsin diyordu. Sürekli kucağındaydı dünyanın en rahat yeri burası başka bir yerde rahat etmiyor diyordu. Ben emzirince yeter yerine koy diyip kendi alıyordu. Asıl olay hastaneden çıktığın günden beri bana acı çorba yapıyordu. Meğer acı süte geçiyormuş. Bebek sütün acıdığını hissederse bir daha emmek isteyebilirmiş. Bebek ilk günlerde ağlamaktan çatlayordu, meğer acıdanmış. Kayinvalidemin kötü kalpli olduğunu biliyordum ama bu kadarını ben bile tahmin edemezdim. Psikolojim resmen bozuldu. Eşim ilk başta kabul etmedi sonra bir iki hareketini yakaladığını söyledi. Ama onun için annesi hâlâ kadıncağız. Ben de buna sinir oluyorum. Eşim tam manasıyla kabullenemiyor, arkamda durmuyor. Psikolojiden anlayan birileri varsa bu kadının hastalığı nedir? Benim ne yapmam, nasıl davranmam gerekir? Lütfen akıl verin.