Tesadüfen şu görüntüyle karşılaştım, en son ne zaman bir şeye uzunca tebessüm etmiştim hatırlamıyorum. 🤪Peki birini sevmek bu kararı almak için yeterli midir? Kendinizi hazır hissetmek için neye ihtiyaç duyarsınız? Yoksa ansızın gelişmesi daha mı iyi olur?
Biz baştan anlaşmıştık evlendikten sonra 2 sene geçecek sonra ilişkimize ve hayatımıza bakıp karar vereceğiz diye. 1.5 sene olmaya yakın ben ikna çabalarına girişmiştim. Bak 9 ay hamilelik süresini hesaba katarsak 2 seneyi bile geçiyor, çocuğum 20 yaşına gelince ben 50 olacağım, hiç mi beni düşünmüyorsun, her şeyimiz var çok şükür mutluyuzda, evliliğimiz de hayatımız da çok güzel diye ikna etmiştim. 😎 Lakin çok mühim bir mesele hakkında bir kaç şey söylemeliyim ki, erkekler bunu kulaklarına küpe etmeli! Biz ilk görüşte aşık olarak evlenen ve birbirini çok seven bir çift olmamıza rağmen ne olduysa hamilelik ve lohusalık döneminde herşey tam tersine döndü. Eşim sanki delirmiş gibiydi, hiç tanımadığım birine dönüştü ve doğumdan sonra bile eski haline dönemedi. Bu nedenle evliliği sürdüremedik. Eşleri hamile olan beyler bu süreçte çok dikkatli olsunlar ve muhakkak bir uzmandan yardım alsınlar. Zira kadınlar bu dönemde her zamankinden çok daha hassas olabiliyorlar. Lohusalık döneminde intihar edenler mi dersiniz, bebeğini öldürmeye çalışanlar mı derseniz o kadar bir sürü örnekler var. Her kadın aynı geçirmesede çok ağır geçirenler var. Allah yardımcınız olsun ben yandım siz yanmayın.
Normalde bir çocuğun büyümesi hatta bir insanın yetişmesi için maddi ve manevi gereken ortam hazır olduğunda (ki buna evden başlayarak ekonomik diğer konular dahil) karar verilir. Fakat bizim ülkemizde genellikle mecburi oluyor. Hatta "bir erkek çocuk sahibi olunca babalığı öğrenir" cümlesi de buradan çıkmadır. Oysa babalık ve baba gibi davranabilme çocuktan çok daha önce olabilir tıpkı annelik hissiyatı gibi. Birini sevmek yeterli olmamalı. Çünkü aslında birbirini seven iki kişinin çocuğu olmaz, anne ve babanın çocuğu olur... Hazır hissetme konusu anneleik ve babalık hissiyatının yerleşmesi ile olur normalde. Ansızın gelişip karar verilmesi, kaza kurşunu diye tabir edilen duruma sebep olabilir o yüzden ansızın gelişmemeli :)
''... bu durum ürememize sebep oldu'' ifadeye bak ya :D :D
Düğünde dans eden çiftlerin ne konuştuklarını merak ettiğim kadar çok merak ederim çocuk yapmaya nasıl karar verdiklerine. Çift kendini hazır hissediyorsa yapıyorlar, bazen de kaza kurşunu oluyor tabii istemeden çocuk sürpriz yapıyor :D
Valla hiç evli birine ''nasıl karar verdiniz?'' diye soramadığım için hiç bilmiyorum inan ki :D İki taraftan biri (kuvvetle muhtemel erkek) çocuk yapalım artık diyordur kadın da tamam deyip artık gerisi herkesin bildiği işte :D
Çocuk doğduğu anda vergidir. Nasıl biz vergi veriyorsak oda doğduğu anda ihtiyaçları v. s bunları hesap kitap yapamayanlar ya da ekonomik güçleri yetmeyen çiftler çocuk yapmadan düşünmeleri gerekir. Bu ekonomik sıkıntı geçim ve iş odaklı gelirlerinizin 3'e bölüneceğini ve buna göre hesap yapmaları gerekir.Çocuk yaparız gerisine bakarız diye bir düşünce ilerde o ailenin dağılmasına bile neden olabilir.
Evlenince pekde uzun süre direnemiyorsun anne/baba olma isteğine. Özellikle çevrendeki arkadaşlarının çocukları var ise daha da bir kamçılıyorlar bu isteği. E birde evliliğin ilk yılları cinsel anlamda daha dolu dolu geçiyor sonrasında sürpriz bebekler kaçınılmaz son)) En fazla 1 yıl beklerim sanırım umarım ilerdeki eşimde aynı fikirde olur benimle.
Birbirlerini sevmeye devam etmeleri kafi hep sexs hayvanlar gibi sevgi duygu saatlerce sevişmeler bitmiş Türkiye geneline bakılırsa eskilerde kalmış nerede saygı sevgı istisnalar hariç ayık olun beee