Anne olmak istemiyorum ama eşim ve kayınvalidem baskı yapıyor. Ne yapmalıyım?

Ben şu an 8+1 hamileyim bu 3. hiç doğan çocuğum yok, ilkini istemedim sonlandırdım,2. boş gebelikti, iyi ki de yok, o çocuğa da yazık, bu defa normal gebelik ve eğer doğarsa asla 2. çocuk olmucak dikkat edicem bunun için. Zaten bu çocuk da doğarsa asla eşimin biyolojik anne babası abisi vs kimseye göstermesine izin vermicem daha 4 haftalıkken hakları yok beni baştan beri dışladılar ben onlara saygısızlık yapmadığım hâlde her şeyime hadsizce karıştılar et yemiyorum diye masada yemek yiyorum diye kıyafetime vs özellikle insan olmamış anası 🤮 Taşınırken bir çöp almadılar babam kirada olmasına rağmen beyaz eşyaları aldı yatak fortmanto vs. Sırf bu ailesi yüzünden başka şehire taşınma konusunu açıyorum 2 aydır falan, bencil olamazsın dünya senin etrafında dönmüyor bekar değilsin ve bu çocuğu ben taşıyorum ben ne dersem o ,2. çocuğu istiyorsan bu şehirden taşınırız diyorum, eğer bu çocuk da doğmaz veya ölü doğarsa bu şehirden taşınana kadar çocuk falan yok şımarma verdikçe fazlasını isteme diyorum, soyumuz devam etsin 3 çocuk 5 çocuk diyor şuursuz, senin soyun devam etmesin diyorum geniş mezhepli dedikoducu sapık sülalesi yani çocuk yapın falan denmez ahlâksızlık bu , böyle konular çiftlerin arasında kimsenin karışmaya hakkı yok, müslümancılık oynayan toplum milletin hayatına özeline hadsizce karışıyor her şey müstehak insan değil çoğu

Genelleme yapmak yanlış elbet. Herşeyi ayrıntılı olarak bilmiyoruz da. Fakat eşinin yaşından dolayı artık cocuk sahibi olmak istemesi çok normal. Seninde hic isteğin yok ve şu an ilgilenemeyecegini söylüyorsun ve bu yüzden sana saygı göstermeliler. Çok rahatsız oluyorsan bunu onunla konuş seni anlayacaktır. En azından şu an istemediğini söyle. Belki ileride sen de istersin. Ikimizin de gönlü hoş olsun. Ama ona içinden geçen herşeyi söylemeyi unutma. Zaten evlendiyseniz aranızdaki bağ kuvvetlidir.

Kayinvalideni ilgilendiren bir durum yok. Ama madem hiç anne olmak istemiyordun bunu evlilikten önce söylemen gerekiyordu. Şu an karşındaki insanı da mağdur ediyorsun. Bu konuda kararın kesin ise boşanın adama engel olmaya hakkın yok.

Onlar açısından düşün. Haksız değiller bence. Şimdi kendini anneliğe hazır hissetmiyor olabilirsin ama o duygu paha biçilemez bir duygu olsa gerek. Sana ait bir can. Bence en büyük aşk evlat aşkıdır. Niye kendini böyle bir güzellikten mahrum bırakıyorsun? Eşin seninle mutlu ki, seni seviyor ki senden çocuk istiyor. Kayınvaliden sizin mutluluğunuzu görüyor ki torun sahibi olmak istiyor. Ya hiç anne olamazsan ömür boyu, bunu erteleme bence. Ya sağlıksal bir sıkıntın olursa zaman içinde, istesende anne olamazsan. Kesinlikle ertelememelisin. Hakkında her şeyin en güzeli olsun 🌺

Anne olmak; sorumluluk sahibi olmak ve sadece hayatını çocuğuna adamaktır. İçinde hiç anne olmaya dair bir arzu, istek yoksa bence bunu eşinle, oturup konuşmalısın. şu an hazır olmadığını ve sorumluluk sahibi olmak istemediğini dile getir. Eşin anlayışlı ve saygı gösteren biriyse seni dinler ve gider annesiyle de konuşur, bu konu hakkında. Senden tek istediğim baskı altında kalıp çocuk sahibi olma. Benim annem hamileyken, beni istemiyormuş. Düşürmek için bin takla atmış. Allah'ın taktiri işte bir türlü düşürememiş, doğurmak zorunda kalmış. Hiçbir zaman anne, kız diyaloğumuz olmadı. Beni bir gün canım kızım diye sevdiğine tanık olmadım. Canımı çok yaktı. Birbirimizi hiç sevmedik. Sürekli tartışıyorduk, taki evden ayrılana kadar. Şuanda da görüşüp konuşmuyoruz. Çok uzattım. Özür dilerim ama bu konu çok canımı yakan bir konu. Demek istediğim olan her zaman çocuğa oluyor.👍

Ben çok ters bir durumdayım. 26 yaşındayım, bekarım. Kötü ilişki tecrübelerimden dolayi erkeklere güvenim kalmadı, evlilik sicak baktigim birsey degil zaten evlenecek kadar iyo biriyle karsilacagimi sanmıyorum da.
Ama anne olma isteğim çok fazla. Hele ki 30 umdan önce keşke 2 çocuk yapabilseydim oyle bir durumum olsaydi keske diyorum. Ama bekarım ve bekar kalicam. Annelik belki de hep icimde kalan eksik bir yanim olacak.

Herkes farklı işte. Sen de kendince haklisindir. Senin hayatin, baski yapmamalarını rica ederek anlatamiyorsan biraz sert dille tavrini koy. Sizin yaptiginiz stres yuzunden olacagi varsa da olmuyo falan de. Ama genelde laftan anlamiyorlar o da bir gercek.

Eğer anne olmaya hazır hissetmiyorsan kesinlikle yapmamalısın. Çünkü o çocuğa yazık olur. Bir akrabam o sorumluluğu almaya hazır olmadığı halde çocuk sahibi oldu. Sonuç 7/24 babannesinin yanına atıp haftada 1-2 gün zor yanına gidiyor. 5 dakikalık mesafe olmasına rağmen. Keşke evlenmeden eşine bu konudaki fikrini sunsaydın.

Eşin haklı bir yandan bak yaşı 35 olmuş çocuk bugun bile doğsa 15 yasina geldiğinde babası 50 yaşında olucak dede gibi olur düzgün koşup oğluyla/kızıyla oynayamaz bile senin de yasin 26 çok az bir yaş da değil yetişkinsin artık çocuk dogurma yaşı yani ama istemedigin çocuğu da doguramazsin ya ki belki çocuğa hamile kalınca falan annelik iç gudun gelir bilmiyorum eşinle evlenmeden önce bunları düşünmen gerekiyordu senden neredeyse 10 yaş büyük bunları planlaman lazımdı o adamı da babaliktan mahrum birakmaman da lazım yine senin bilecegin iş her şeyde bir hayır vardır hem iş hem çocuk ikisi bir yandan yürüten insanlar çok var Allah bir kapisinin riskini verir.

Evlilikte çocuk doğal ve olması gereken bir şeydir diyenlere aldırma bence. Yapmak istemediğin bir şeyi hiçbir şekilde yapmak zorunda değilsin insanların hayattaki görevleri çocuk dünyaya getirmek değil sonuçta. Emin ol yetiştirmeye hazır hissetmeden çocuk doğurman çocuk için de senin kendi hayatın için de çok daha kötü olacaktır. Naçizane fikrim... Dediğim gibi kimsenin görüşüne katılmak veya istemediğin bir şeyi yapmak zorunda değilsin.

Ne yazık ki karı-koca arasında yaş farkı fazla olunca böyle durumlar olabiliyor. Koca ve onun tarafı yaş gereği zamanın geldiğini düşünüyor sense neredeyse 10 yaş küçük olarak hazır hissetmiyorsun. Henüz o olgunluğa ve sorumluluk almaya hazır olmadığını söylemelisin. Bunu yaparken kendi bakış açından bakmaları sağla.

2,5 yıllık evlisin. Anne olmak için yaşın da ideal. Niye bekliyorsun. Eşin ve kayınvaliden haklı. Ayrıca ya pişman olursan anne olmadığına. Ya bunun pişmanlığını yaşarsan hayat boyu. O zaman kariyerine mi sarılacaksın. Hem kayınvaliden sana yardımcı olur bebek konusunda

Eşinle bu konuyu enine boyuna konuş hazir hissetmediğini söyle. Senin hazir olmadığın sirf baskilar yüzünden hamile kalip dogurdugun cocuk seni dogum travmasina sokacağı gibi sende çocuğun ihtiyac duyduğu sevgiyi ve şevkati veremezsin. Erkekler baba olmaya hazir hissederken annenin hazir hissedip hissetmediğini pek sorgulamiyor oysa 9 ay karninda tasiyip saatlerce sanci cekip doguran anne emzirmek , alt degistirmek uykusuz geceleri saymiyorum bile. Hele kayinvaldenin bu konuda yeri nerde onu hic bilmiyorum. Bu annenin vereceği bir karar olmali.

Eğer istemeden böyle bir işe kalkışırsan istemezsin ve bakmak bile içinden gelmez. Çocuğu benimseyemeden nasıl ona ilgi göstermeyi bekliyorsunuz ki?
Eşinizle bu konuyu konuşun ve kendinizi hazır hissedene kadar bekleyin bence. O da size saygı duymalı.