Gebelik Günlüğüm:Gebeliğimin 7. Haftasındaki Tecrübelerimi Paylaşıyorum!

Bugün 7 haftalık oldun kuzum.

Bana sabah bulantılarıyla ''günaydın annecim '' diyorsun. Ama bulantılardan şikayetçi değilim. Çünkü senin gelişimin için bu bulantılar gerekliyse, ben senin için bunlara seve seve katlanırım. Hala annen eski halinde. Annen, eski zayıflığında. Şu ana kadar 2 kilo aldı. Biliyor musun bebeğim? Annen eskiden kilo almaktan nefret ederdi, ama şimdi olayın ana yüzünde sen olduğun için çok sevimli geliyor gözüne.

Bugün doktora senin cinsiyetini sorduk. Ama sen saklandığın için yine göremedik kuzum. Onun dışında canımı yine ekşi şeyler çektirmeye devam ediyorsun ve annen bundan hiç şikayetçi değil. Senden önce hiç ekşi sevmeyen annen, senin sayende ekşinin müptelası oldu bebeğim.

Arkadaşlarım hala hamile olduğuma inanmıyor bebeğim. Çünkü sen daha bana kendini belli etmiyorsun. Baban mı? Baban da ultrason görüntülerini görmese inanmayacak. Açıkçası bana biraz kendini belli etmeye başlarsan iyi edersin bebeğim.

Hamilelikte en çok merak ettiğim şeylerden bir tanesiydi senin minik ayaklarınla bana tekme atman. Biliyorum daha o zamana çok var, ama annen senin için sabredecek kuzum. Annenin sabırsızlığından eser kalmadı.

Seni bizim gibi merak eden ,seni kardeşi gibi sevecek olan bir ablan var kuzum. Ben tek çocuğum ama o senin ablan olmayı kabul etti. Hatta tahminimiz doğruysa ismini de o buldu. Bebeğim bizim için önemli olan cinsiyetin değil, sağlığın.

Kavuşmamıza sadece 33 hafta kaldı kuzum. Sen o süre boyunca içimde dinlenmene, büyümene bak. Bende sen orada kendini yalnız hissetme diye elimi üstünden çekmeyeyim. Seni çok merak ediyoruz bebeğim.

İyi ki ailen olarak bizi seçtin meleğim.