Gebeliğin Büyük Bir Mücadele, Doğum Anının İse Bir Zafer Olduğunu Kanıtlayan Fotoğraflar!

Ve mücadele başlıyor...

Fotoğrafçı Ania Pawleta şöyle anlatıyor;
Dünyanın en şaşırtıcı mucizesine katılma onuruna eriştim: Doğum mucizesine! İlk fotoğraflarımdan biriydi, uzun süren bir duygusallık silsilesiydi. Sevgi, güç, umut ve bağlılıktan pek çok örnek gördüm o an orada. Amelie, uzun saatler süren heyecandan ve acıdan sonra dünyaya geldi.

Gece yarısı eve gittim ve ağladım. Onlar adına çok mutluydum ve mükemmel bir doğuma tanık olduğum için onlara müteşekkirim. Bu, geri kalan hayatımda asla unutamayacağım mükemmel bir anı olarak hep benimle olacak!

İzninizle ben de birkaç cümle ile süslemek istiyorum bu mucizeyi.

Zafere inanmakla başlar her savaş ve mücadele.

Bazen zihnen bazen de bedenen ağır yükler, sorumluluklar altına girersin.

Neyse ki konuşabildiğin insanlar vardır çevrende. Bu seni deşarj eder.

Açsındır; zafere ve mutlak galibiyete!

Ne kadar güçlü olduğunu tüm dünyaya göstermek istersin.

O yük bazen omuzlarına öylesine var gücüyle biner ki bir an "yoksa kaybedecek miyim?" diye düşünmeden edemezsin.

İşte o en çaresiz anında sana gökyüzünden inen ışık süzmesi misali bir el uzanır: Annendir o ellerin sahibi.

O sıcak eller, doğumundan beri senin ellerini asla bırakmamış ve kendisinin de seninle tattığı analık duygusuna bu kez farklı bir pencereden şahit olmaktadır.

Sıkı sıkı... Sımsıkı tutunursun o uçurumdaki dala!

Ve savaş ilerler, mücadele kan ter içinde bırakır seni.

Yalnız olmadığını bilmek seni her hücumda daha da güçlendiren şeydir belki de.

Güçlü, daha da güçlü.

Ve o büyük buluşma anı gelir.

İlk bakışma, ilk gözyaşı...

Mutluluğa ilk sarılman...

Zafer tümüyle senindir artık, başardın!

Fotoğrafçının Web Sitesi için tıklayınız.