Anketler

İnsanların birbirini bir ruh olarak değil, yanlarına yakıştırdıkları bir "aksesuar" veya "statü sembolü" olarak görmeleri yüzünden artık ne sevdiğini söyleyene ne sevilene inanmıyorum.

Ses benzerliği bulunan listelediğim kız isimlerinden hangisini diğerlerine oranla daha güzel buluyorsunuz?
BEREN, CEREN, DEREN, HELEN, SELEN, SEREN, ZEREN

Hazarlar Akhunlar İskitler Attila Büyük Hun İmparatorluğu Göktürk Avar kısaca Uygurlar dışındaki hepsi göçebe İslamiyet'e kadar. Pilavın dışında yemek bilgisi bile yokmuş eski Türklerin. Anadolu'ya gelinceye kadar ekmek tahıl ürünleri bilmiyorlardı. Moğollar bile Anadolu işgal ettiğinde alışkın olmadıklarından ekmek yememiş.

Bir yanda çok sevdiği halde korkularına yenik düşüp ihanet eden, vicdan azabıyla kavrulan bir Eyşan. Diğer yanda canı kadar sevdiği kadından en büyük darbeyi yiyip küllerinden doğan ama nefretinin arkasında hâlâ o aşkı taşıyan bir Ezel.

Siz aşkı hangisi gibi yaşıyorsunuz? Yakıp yıkan, yarı yolda bırakan taraf mı yoksa her şeye rağmen vazgeçemeyen o yaralı taraf mı?

Ben 4.5 G'deyim, şu 5 G'ye geçilecek mevzusundan beri benim 4.5 G internetim çekmiyor.

Burayı bile zor yükledim. Google bile açamıyorum bazen

5 G'ye geçmemiz için bilerek mi yavaşlatıldı 4.5 G'ler?

Makyaj sadece bir tercih meselesidir ve doğal güzelliği vurgulamak her zaman bir seçenektir. Sadece rimel, ruj başka hiçbir şey yok bende.

Neden ilişkilerde kadınlar çoğu zaman ilgi, anlayış ve duygusal yakınlık beklerken; erkekler bu ihtiyaçları ya görmezden geliyor ya da ‘abartı’ olarak değerlendiriyor? Erkeklerin bu ‘duygusal uzaklığı’ gerçekten doğuştan gelen bir yapı mı, yoksa yetiştirilme tarzı, toplum baskısı ve duygularını ifade etmeyi öğrenememeleri mi buna sebep? Ve en önemlisi: Kadınlar neden ihtiyaçlarını defalarca anlatmak zorunda kalırken, erkekler neden bunu anlamak için çaba göstermiyor?