Alışveriş delisi biriyle evlenmek kolay bir şey değil, çünkü sadece parayı değil, dengeyi de yönetmek gerekiyor. Eğer sevdiğim kişi alışverişle kendini mutlu ediyorsa, bu alışkanlık bir yere kadar tolere edilir ama kontrolsüzse, ortak hayalleri yavaş yavaş tüketebilir. Birlikte bir gelecek kuracaksam, maddi manevi uyum şart. Harcamayı değil, paylaşmayı seven biriyle yol almak isterim. Çünkü gerçek zenginlik, alınan çantalarda değil, birlikte kurulan o sade ama sağlam hayatlarda gizlidir.
Delisi değilim ama ben de severim. Ama öyle birisiyle maddi durumum çok iyi olsa dahi ihtiyacından çok alışveriş yapan birisiyle evlenmem sanırım. Bakış açım bu sene yine değişti bu konuda.. Aslında her zaman ihtiyacım kadarını kullanıyor olacağım.. Değer vermem gereken veya bağımlı olmam gereken şey bu mu olmalı? Hayır.. Maddeye bağımlılık mutsuzluk getirir.. Önemli olan temelde ne kadar kaliteli beslenebildiğimiz ve bu her açıdan böyle.. Öz ve kaliteli mi? Bu alışveriş için de geçerli.. 1. Soru:Çikolata ucuz diye çok fazla çikolata almak mı? 2. Soru:Sebze pahalı diye çikolata gibi sağlıksız bir atıştırmalıkla beslenmek mi? Bir başka versiyonuna bakalım: 1. Soru:Giymeyeceğin tarzda ve renklerde çok fazla kıyafet almak mı? 2. Soru:Günlük hayatta her zaman rahat olarak kullanabileceğin tarzda hem şık hem rahat hem de zihni yormayan modellerde ve renklerde kıyafet seçimi yapmak mı?