Sana zaman yolculuğu yaptıran o mağaza hangisi?

Hediye'nin dükkanı. Çocukken bir türlü harçlık vermeye ikna olmayan dedemin adına yazdırıp yazdırıp dondurma alırdım. Fıstıklı. Çok severdim o zamanlar.
15 yaşında artık genç kız olup daha ağır oturaklı olduğum zamanlar, çıtır çerez alırdım kuzenimle. Para istemezdi çoğu zaman. Köprüye çıkar kitap okurduk.
16 yaşında, teyzem baba ocağına döndü, hane kalabalıklaştı. Kilo kilo çekirdek alırdık. Bir bardak fazla koyar, bu da kabuğuna derdi.
18 yaşında, annem vefat ettikten sonra ilk defa gidişimde cebime harçlık koymuştu Hediye abla. Bir poşet de abur cubur.
Geçen bayram gittim ziyaretine. Kocası Ahmet abi vefat etmiş. Çocukları olmadığı için çok düşkündü köyün bebelerine (!) Çocukları çevirir eti puf verirdi. Eti puf sevgim, sürekli yolumdan çevirip elime tutuşturmalarından sebep.

Ben büyüdüm hatta yaşlandım diyorum kendime. Ama onun güzelim boncuk yeşili gözleri hâlâ aynı merhametle bakıyor. Dükkanın kokusu hala aynı. Tezgahın, kasanın yeri aynı. Kapının önündeki kütük hala aynı. Allah uzun ömür versin Hediye ablaya. Dükkanında çok çocuğun yüzü güldü. Ben gibi.

Kitapçılar
Ben kitapları görünce bir hazine mağarası kesfetms gibi mutlu oluyorm
Kitap almasam bile kitaplara dokunmak beni mutlu ediyor
Onun dışında çikolata dükkanları bence her kadını kendine çeker haha
Veya antika dükkanları aslnda çok nostaljik
Kuyumcu dükkanları hiç altın mücevher düşkünü biri olmadm ama bence yine de görülmeye değer ışıl ışıl yerler haha