Anketler: Diğer

merhaba arkadaşlar lütfen yorumsuz geçmeyin tek tutkum müzik ve kendimi geliştirmek istiyorum ama ailem izin vermiyor kızıyorlar gerçekten tek tutkumun müzik olduğunu söylememe rağmen umursamıyorlar beni hiç anlamıyorlar arkadaşlar ben napacam açık öğretim lise öğrencisiyim tabi ailem okumamı istemiyor tabi ben pes etmiyorum vazgeçmiyorum gitar ve piyano öğrenmek istiyorum ama çok karşılar bıktım tükendim böyle olmalarından amacım tanınmak falan değil ama seviyorum işte müzik benim tek tutkum söylemeyi dinlemekten daha çok seviyorum saolsun arkadaşlarım tarafından da sesim beğeniliyor o ses türkiyeye başvurmam da çok ısrar ettiler ama yapamadım sizce müzikten vazmı geçmeliyim ne olur bana olumlu cevap verin çünkü gerçekten herşeye rağmen müziği çok seviyorum keşke ailemde anlaya bilse saygıyla sevgiyle sağlıkla kalın

Voleybolcu öykü güzel mi?

Arkadaşlar her Bangtan dinleyene küçük çocuk muamelesi yapmaktan vazgeçin. Ben 18 yaşındayım, teknik olarak bir ergenim ki zaten ergen olmak kötü bir şey değil neden insanlar birbirlerine ergen diyerek hakaret eder bilmiyorum. BTS çok güzel bir grup ve bir sürü de şarkıları var, gercekten çok çalışıyorlar hiphop tarzları ile belki dinleseniz sizin de sevebileceğiniz türden. Her salağı bizim ile karıştırmayın. "Oppam çok yakışıklı, o benim vs." diyenlerin de zaten yaşı küçüktü ki zaten biz böyle şeyi desekte şakasına diyoruz. Vokal ve rap olmak üzere her şarkıda çok uğraş var yaptıkları danslar için gece gündüz çalışıyorlar. Yıllarca Justin'in aldığı ödülü bile alarak ismi Amerika'ya duyurdular ve Amerika da ödül aldıkları yer küçük bir yer değildi. Billboard'du.

Onların söyledikleri şarkılar Korece olsa da sözler o kadar dokunaklı ki bir kızı ölümden döndürebilecek ve hatta belki her şeyi hadi ordan edip hayata dönmesini sağlayacak kadar. Şarkıların dili farklı olsa da anlamlar her dilde aynıdır ve çok dokunaklılar. Onlar da aynı hayatı yaşadı, Kore'liler diye gök kuşağı sıçmadılar.

Bazıları fakir olduğu için ailesinin yanından ayrıldı, bazıları kalp hastalığı ile mücadele etti, bazıları ise parası olmadığı için okuldan dönerek otobüs parasını yemeğe verdi...

Seçmenlere gittiklerinde küçücük çocuklardılar.

Tecavüz ile suçlandılar, çirkin oldukları iddia edilerek dışlandılar.

Şimdi büyük bir gruplar, artık yokluk çekmiyorlar.

Ben de onlarla aynı şeyleri yaşadım. Hırslandım onlar gibi.

Onları tipi için değil yaşadıkları, anlattıkları şeyler yüzünden seviyorum.

hadi ordan etsene BTS tepki çekmiş trendlere bir aptal çıkmış. Primden başka bir şey değil tabii ki BTS'i kötü ve çocukça gösterecek.

Ön yargı yüzünden intihar etmiş bir sürü KPop idolü var. Sevilmedikleri için, nefret edildikleri için.

Ön yargılı olmayın. Sevmiyorsanız nefrette etmeyin.

Bir insan neden başka bir insandan nefret eder ki?

Aşağıdakilerden hangi yetenekleri yapabiliyorsunuz?

Öncelikle çok uzun bir yazı olacak ama lütfen okuyun.
Ben kendimi bildim bileli etek, elbise, kısa şort giymeyi sevmedim onun yerine pantolon gömlek giyerdim. Lisedeyken düğünde annem elbise giymem için diretti ve mecburen kabul ettim. Bir kaç elbise denettirdi ama hepsine beğenmedim diyordum. Fakat o almaktan vazgeçmedi. Düğünde elbiseyi giydiğimde bir köşeye çekilip hüngür hüngür ağladığımı hatırlıyorum. Saçlarımla da uğraşmazdım. Sürekli bağlar giderdim. Liseyede geçsem bu durum hiç değişmedi. Çünkü saçlarımı açınca kendimi boğulacakmış gibi hissederdim. Bu yüzden her zaman saçlarım kısa olsun isterdim. Makyaj yapmaktan nefret ederdim. Yürüyüşüm ve bazı davranışlarım arkadaşlarımın değimiyle erkek gibiydi. Fakat kardeşim benim tam tersimdi. Çoğu kez saçlarımı ona bağlattırdığımı hatırlıyorum. Çünkü beceremezdim de.
Sonra yaşım ilerledi fakat bu durum geçmek yerine daha fazla ilerledi. Giydiğim kadınsı kıyafetler içinde kendimi mutsuz, özgüvensiz hissetmeye başladım. Erkeklerin bana laf atmasını da hoş bulmuyorum. Şimdiye kadar da pek sevgilim olmadı. Sadece bir kişiyle çıktım ve o da 17 saat sürdü. Fakat kızlardan da hoşlanmıyorum.
Arkadaşlarımla bir yerlere gittiğimizde tam olarak eğlenemiyorum. Artık hiç bir yere gitmez hatta bakkala bile çıkmaz oldum. Çünkü ben göründüğüm kişi değildim. Saçlarım fazlalık gibi. Vücudumu hiç sevmiyorum. Hatta fotoğraf çekilmekten nefret ediyorum çünkü kendi görünüşümü sevmiyorum. 5 tane selfie çekiyorum mesela 10 dakika sonra hiç selfie kalmıyor telefonumda çünkü hepsini beğenmeyip siliyorum. 18 yaşındayım ve telefonumda sadece 6 tane fotoğrafım var. Bir keresinde kendimi denemek için erkek reyonundan bişeyler alıp denedim ve kendimi o kadar özgür hissettim ki. Fakat tüm bunların yanı sıra bazı elbise ya da etek kombinlerini güzel buluyorum. Hatta giymek istiyorum, ama giydiğimde rahat hissetmiyorum. Bu ben değilim diye düşünüyorum. Ama hiçbi zaman emin olamıyorum. Sizce ben erkek gibi bir kadınmıyım yoksa transseksüelmiyim?

Isterse karaktersiz olsun ama sacı kivircik olsun saç önemli afsdas
ayrica sana soruyorum soruyu okuyan sen hangi saçı tercih edersin? Renk söyleyebilirsin ya da düz kıvırcik dalgali gibi secenekleri soyleyebilirsin sana kalmıs afshdv

Benimde sorularım pek size hitap etmiyor olabilir, abuk subuk geliyor olabilir size herhangi bir şey olabilir konumuz bu değil.

Gizliden gizliden sorular sorayım mı ,
Cevaplarınıza güleyim mi ,
Napcan cevaplamayacan mı?

Benim burnum biraz kemerli ve etli.
Yandan kötü durmuyor ama önden kötü gözüküyor özellikle fotoğraflarda.
Ben mesela ince kalkık burun yaptırmak istiyorum. Sizce değişir miyim çok?

Ben köy yaşamını sevdiğim için köy diyorum.
Sizin de görüşlerinizi bekliyorum...

Hangisini tercih edersiniz?
Kızlar siz hangisisiniz?