Sorular: Kültür & Sanat

Bir zamanlar, küçük bir kasabanın kenarında, gökyüzü yıldızlarla doluydu. Her gece, genç merli penceresinden dışarıya bakar ve yıldızlara umut dolu bir gülümsemeyle bakardı. En sevdiği yıldız, parlaklığıyla gökyüzünde parlayan Aşk Yıldızı'ydı. Merli, her gece ona aşkıyla konuşurdu. O yıldız, onun en yakın dostu, en sadık dinleyicisiydi.

Ancak kasabanın halkı, zamanla gökyüzündeki yıldızları kaybetmeye başladı. Endüstriyel atıklar ve ışık kirliliği gökyüzünü kirletti, yıldızlar gözden kayboldu. Merli, her gece penceresine çıktığında, birer birer kaybolan yıldızları fark ettiğinde yüreği parçalandı. Ama en çok Aşk Yıldızı'nın kaybolmasından korkuyordu.

Bir gece, Merli penceresine çıktı ve gökyüzündeki yıldızları aradı. Ama artık hepsi yoktu. Gözyaşları içinde Aşk Yıldızı'nı aradı, ama o da kayıptı. Kalbi paramparça olan Merli, umutsuzca etrafına baktı, ama ne yıldızlar ne de umut görebildi.

Günler geçti, kasaba karanlığa gömüldü. İnsanlar yıldızları özlemle hatırlıyor, gece gökyüzüne bakarak kaybettikleri güzellikleri düşlüyorlardı. Merli, ise her gece, yıldızsız gökyüzüne bakıyor, içindeki boşluğu dolduracak bir umut arıyordu.

---- burada iki ayrı son var..

Merli, umutsuzca gökyüzüne baktı, ama yıldızlar bir daha asla geri gelmedi. Kasaba halkı, doğaya olan sevgilerini yeniden keşfetmiş olsalar da, gökyüzündeki yıldızlarının kaybı onları derinden etkiledi. Işık kirliliği ve endüstriyel atıkların artmasıyla, kasaba giderek daha karanlık bir yer haline geldi.

Merli, yıldızların kaybıyla birlikte içindeki umudu da kaybetmiş gibi hissediyordu. Gözlerini yıldızlardan çok önce kaybetmişti, artık içindeki ışığı da kaybetmişti. Kasaba halkı da yavaş yavaş umutsuzluğa kapıldı ve birbirlerinden uzaklaştı.

Zamanla, kasaba halkı gökyüzündeki yıldızları değil, umutlarını kaybetmişti. Merli, bir zamanlar dolu olan gökyüzünde şimdi sadece karanlık bir boşluk görebiliyordu. Ve kasaba, kayıp yıldızların anısına, bir zamanlar sahip oldukları umutları hatırlayarak yaşamaya devam etti.

Belki de bazen kaybettiğimiz şeyler, artık geri dönemeyecek kadar uzaklaşır ve geride kalanlar için derin bir hüzün ve boşluk bırakır.

-----ikinci son...

Merli, insanları bir araya getirdi ve doğaya olan sevgilerini, gökyüzündeki yıldızlara olan özlemlerini paylaştı. Birlikte, ışık kirliliğine karşı mücadele ettiler, doğayı korudular ve kasabalarını tekrar parlatmak için ellerinden geleni yaptılar. Zamanla, kasabanın gökyüzü tekrar parlamaya başladı.

Merli ve kasaba halkı, gökyüzündeki yıldızları geri getirmemiş olsalar da, kalplerindeki umutları canlandırmışlardı. Ve merli, artık gökyüzüne bakarken yıldızları değil, insanların birbirine olan sevgisini ve umudu görebiliyordu.

Belki de bazen kaybettiklerimizi bulmak, gerçek değerlerin farkına varmamıza ve yeni umutlarla dolmamıza yardımcı olurdu.

Siz hangi sonu sevdiniz? 🤔🤔