Anketler

21 yaşındayım, sevgilim 30 yaşında. Daha önce cinayetten 6 yıl yatmış, şu anda da silahı var ama kullanmıyor. Beni çok sevdiğini biliyorum. Ben de çok aşığım ama çevrem yanlış olduğunu ve bana zarar geleceğini söylüyor. Ama insanlar değişebilir? Önceden öyle ama sonuçta akıllanmış ve ders almış. Şimdi beni çok seviyor ve çok saygılı. İkimiz de birbirimizi çok seviyoruz. Birkaç yıl sonra da evleneceğiz zaten. Sizce yanlış mı yapıyorum? Mutlu olamaz mıyız?

Çok üzüldüğü bir durum var çok kötü oldu ve diyelim ki dokunsalar ağlayacak halde ancak sizin yanınızda ağlamamak için mücadele ediyor kendini tutuyor...

Ne yaparsınız?

Eşini sevdiğini iddia ediyor, eşini seviyorsa neden aldatıyor?

bu devirde gerçek aşk kaldı mı artık? çok istiyorum doğru kişimi bulmak (18y. o)

Bazen düşünüyorum da, sevgilim gerçekten beni seviyor mu? Yani, sevdiğini söylüyor ama... Hep aynı laflar, hep aynı bahaneler... “Param yok” diyor ama ben ne bekliyorum ki? Birazcık şımartılmak, bir tatil, güzel bir akşam yemeği… Kötü bir şey istemiyorum ki, o kadar büyük şeyler değil. Ama hiçbir şey yapmıyor.

Bana her zaman “Bir gün her şey yoluna girecek” diyor ama ben sabrettikçe yine bir şey değişmiyor. Benim de bazı ihtiyaçlarım var. Yani, gerçekten çok şey istemiyorum. Bir çiçek al, tatilde güzel bir yerlere gidelim. Ama yok, sürekli “Bunu yapamam, bunu alamam, buna param yetmez” falan… Yani ben her seferinde bunları dinlemekten sıkıldım.

Bazen diyorum ki, belki ben fazla şey bekliyorum, ama öyle de değil. Yani, başkalarının hayatına bakınca, hep bir şeyler görüyorum. Diğer kızlar sevgilileriyle hep mutlu... Onlar sevgililerine güzel hediyeler alıyorlar, gösterişli bir hayat yaşıyorlar. Benim de birazcık o hayatı istemem çok mu abartı? Benim sevgilim ne yapıyor? Bir çiçek, bir akşam yemeği bile yok...

Ben de istiyorum, yani... çok mu şey istiyorum? Bıktım... Haksız mıyım?

Ne flörtüm oldu ne de sevgilim. Hiç kimsenin de elini tutamadım. Öyle güzel romantik anlarım da olmadı. Beraber film izleyeceğim, görünce mutlu olacağım, deliler gibi mesajlaşacağım da kimse olmadı. 21 yaşına geldim ama hâlâ kimse yok. Acaba sevilmek nasıl bir şey? Gerçekten mutlu ediyor mu? Çok isterdim beni de seven birisi olsun, beraber gülüp eğlendiğim birisi olsun ama olmadı. Karşılıklı oturup sohbet etmişliğim bile yok. Hiçbir erkekle sohbet etmedim. En son elektrikler gittiğinde bir erkek powerbank istemeye gelmişti o kadar. Onun dışında bir erkekle normal şekilde oturup sohbet etmedim. Bu çok mu ezikçe? 21 yaşına kadar sevgilimin olmaması eziklik mi?