Sorular

Oğlum olay gerçek, şoktayım ama gülüyorum... Bu cimrilik mi, dahiilik mi? e

​Şimdi size olayı en baştan anlatayım. Benim manita (Nozolok) bütçe konusunda biraz... sıkıdır, anladınız siz onu. Ama bu yaptığı olay, "sıkılık" seviyesini aşıp bambaşka bir boyuta geçti, zuhaha!

​Buna bir arkadaşı doğum gününde gerçekten güzel, kullanışlı bir şal/aksesuar almıştı. Nozolok da beğenmişti ama bir türlü kullanmaya fırsat bulamamış, kutusunda duruyordu.

​Geçen hafta, bir başka yakın arkadaşının doğum günü var. Bana geldi, "Hediye almam lazım, param da yok bu aralar..." diye dert yanıyor. "E alırsın bir şey, ne var bunda?" dedim.

​Ve asıl bomba burası:

​Dün akşam bana anlatıyor, "Biliyor musun ne yaptım?" dedi.

​"O sana alınan şal vardı ya, onu paketledim, sanki yeni almışım gibi Doğum Günü kızıma verdim! Sıfır masraf! Ciddiyim!"

​Oğlum bir an beynim yandı. Benim hediyem olsa neyse, başkasının ona aldığı hediyeyi, para vermemek için başka bir arkadaşına re-gift (yeniden hediye) yapmış!

​Gerekçesi tam efsane: "Zaten kutusunda duruyordu, israf oluyordu. Hem o da çok beğendi. Ben de parayı cebimde tuttum, fena mı?" diyor.

​Valla beyler, buna ne denir? Sıfır bütçeyle iki kişiyi mutlu etme sanatı mı? Yoksa arkadaşının emeğini hiçe sayma mı? Ben olayın komikliğine takıldım kaldım, zuhaha!

​Şimdi sorum şu:

​Sizin manita böyle bir şey yapsa tepkiniz ne olurdu?
​Ona hediye veren ilk arkadaşı bu durumu öğrense ne hisseder sizce?
​Bu "hediyeyi hediye etme" olayı, sizce dostluğun manevi değerini düşürür mü?